De eerste week revalideren

Geplaatst op 18 juli 2018 door - 931 keer bekeken

Foto De eerste week revalideren

Sarcoïdose en dan? Anja de Jong doet in haar blogs verslag van haar reis door revalidatieland. Tijd voor een update.

Zo, de eerste week is voorbij. Het was pittig en verwarrend. Ook een hele zoektocht - in spanning - naar hoe gaat het nu écht in zijn werk? Niet goed weten van het reilen en zeilen maakt mij onzeker. Geen controle hebben over de gang van zaken is ook niet zo mijn ding. Les 1 die we meenemen naar de psycholoog. Of zal ik die meenemen naar de maatschappelijk werker, óf naar de fysiotherapeut óf toch naar de ergotherapeut ;-) ? Dan weten jullie direct met hoeveel mensen ik te maken heb en dan noem ik de revalidatiearts nog niet. Die komt ook af en toe voorbij fietsen.

Wat is het geweldig als ik bij thuiskomst kaarten en zelfs zelfgemaakte bloemen op de mat zie liggen van de kids van de school: I love my job!
En dan kom ik gelijk bij het meest vervelende wat ik deze week ervaar: ik mis mijn collega's en de kinderen. Heel het gewone levensritme is overhoop gegooid. En dat is ook een zoektocht, een lastige kan ik je zeggen.

Maar kop op: het is de eerste week en ik hou het nu even nog wat kort en bij wat "randzaken". Twee tegenvallers: het traject duurt 14 (!) weken in plaats van 12 weken. Ik heb het nog gevraagd: als ik héél hard mijn best doe, is het dan eerder klaar? No way! 14 weken is 14 weken. Okay dan.

Tweede tegenvaller is dat de ergotherapeut die ik bij de screening had, er (voorlopig) niet is. Ik had een klik met haar, ze had me door, prikte al direct een aantal keren door me heen en ze had ook humor, heel veel humor. Maar ik krijg nu mevr. Vrolijk. Dus dat zal ook goed gaan komen.

Positieve dingen zijn er ook. Goede koffie. Ze stoken de kachel lekker hoog op. Hele vriendelijke mensen, zowel de behandelaars als de receptioniste en andere mensen die er rondhobbelen.
De eerste gesprekken waren zwaar en pittig maar het was (en is) ook vertrouwd.
Veel redenen om God voor te danken.

Tot slot voor deze keer een foto van mijn junkfood dat standaard meegaat. Voor mijn eigen veiligheid maar geen apekoppen, want dan sta ik nog meer te stuiteren als ik daar aankom. Want zo'n zak redt het niet in één autoritje naar het revalidatiecentrum ;-)

Meer blogs van Anja over haar revalidatietraject




Er zijn 3 reacties geplaatst


  • Anja | 19 juli 2018

    @Ron: Een/mijn revalidatietraject werd geleid door een team van mensen en dat waren dus al deze personen. Ik had in het begin ook zoiets van: help, wat moet ik met jullie allemaal cq wat willen jullie van mij?! Maar nu moet ik concluderen dat ze allemaal hun steen bijgedragen hebben aan en in het traject. Het traject was MEGA zwaar maar heb heel veel geleerd. Maar dat komt in de volgende blogs

    @Arie: dank je wel !

  • Ron | 18 juli 2018

    Dag Anja. ik heb een vraag aan je. Kun jij mij ook vertellen waar je al deze mensen voor nodig hebt. Ik krijg volgende week uitslag van prikken van mijn lymfeklieren in de longen en het staat wel vast dat het sardoïdose is. Wat voor een traject volg jij? Hoop trouwens wel dat je er niet teveel last van hebt. Groeten en succes. Ron.

  • Arie | 18 juli 2018

    Hoi Anja, even je blog hier gelezen over de sarcoïdose revalidatie voortgang. Succes.


Laat een reactie achter


Uw naam wordt vermeld op de website bij uw reactie. Uw e-mailadres wordt niet op de website getoond en is enkel bekend bij de redactie. ZorgkaartNederland respecteert uw privacy.
Met het inzenden van een reactie geeft u aan akkoord te gaan met de gedragcodes.

Velden met een * zijn verplicht

Partners van ZorgkaartNederland