Naar de navigatie Naar de inhoud

Een keuze die geen keuze is

Geplaatst op 21 juli 2015 door - 1776 keer bekeken

Foto Een keuze die geen keuze is

Na de eerste schrik over die hele toestand met mijn ogen moest ik ongeveer 2x per week op bezoek bij de – overigens heel aardige – oogarts. En keer op keer verzuchtte hij: “Wat is dit toch? Bent u verder wel gezond?” Na een aantal controlebezoeken wist hij het ook niet meer. “Ik stuur u door naar de internist en longarts. En oh ja, ik ga u een spuit in uw oog geven”, vertelde hij tussen neus en lippen door.

Spuit. In. Oog. Bij het uitspreken van die woorden gingen mijn haren recht overeind staan. Hallo! Ik heb maar één goed oog, hoor…..De arts herkende mijn angst en legde daarom uit waarom ik een ijzingwekkende naald in mijn oog zou krijgen. De vloeistof uit de spuit moet ervoor zorgen dat het (glas)vocht uit mijn oog stroomt. En dat zou mijn zicht weer moeten verbeteren. Ik moest het allemaal nog zien.

De dag van de spuit

De dag van de spuit had ik mijn broer meegenomen naar het ziekenhuis. Ik was redelijk rustig, totdat een zuster in het voorbijgaan vroeg: “Komt u ook voor een spuit?”
Ik: “Ja”.
Zuster: “Herpesvirus in uw oog?
Ik: “Ja, denk ik?”
De zuster liep met een zorgelijke blik door. En daardoor vlamde mijn ongerustheid weer op. Tot rode vlekken in mijn nek aan toe.

Snel daarna werd ik binnengeroepen. En daar stonden we dan: 1 oogarts, 2 assistenten, ik en……geen bed.  “Ik ga wel op de grond liggen, hoor”, grapte ik om de lucht te klaren. De oogarts beende met grote stappen de kamer uit en kwam terug met een bed. “Dit lijkt me toch iets comfortabeler, mevrouw”, lachte de arts. Daar gingen we dan. De arts kwam dicht bij me staan, druppelde mijn oog en direct daarna voelde ik DE spuit gaan. Begrijp me goed: het deed absoluut geen pijn, maar je ‘voelde’ het wel gaan inclusief vloeistof. Binnen 3 minuten was het gepiept. Ik stond op en vroeg aan de oogarts: “Wanneer kan ik weer lezen?”
“Mevrouw, áls u al kunt lezen en ik zeg nadrukkelijk áls, dan duurt dit minsten vier tot zes maanden”.

De stille weg naar huis

Beduusd door het antwoord, liep ik zwijgend de kamer uit. Naar mijn broer. Hij keek alleen maar en vroeg niks. In diepe stilte liepen we naar de lift waar hij pas vroeg:  “Joh, wat is er?!” Ik: “Misschien komt het wel nooit meer goed en kan ik niet meer lezen.” De lift ging naar beneden en ik ook. Letterlijk en figuurlijk.
We liepen zwijgend naar de auto en bleven zwijgen. Er viel ook niets te zeggen.

Bij thuiskomst heb ik een paar mensen gebeld. En verder even niks. Ik moest het snoeiharde antwoord van de arts een plek zien te geven. Maar hoe doe je dat als je grootste hobby en werk lezen is en de kans groot is dat je dat nooit meer kunt?

“Goed bedoelde adviezen”

Al snel na DE spuit, kwamen vrienden en familie bij mij op bezoek. En toen kwam ik erachter dat een mens goed bedoeld een hoop verkeerd kan zeggen. “Zal ik een luisterboek meebrengen voor je? Dat is zo leuk, doe ik ook altijd in de auto,” vroeg een vriendin vrolijk.  Ik heb het rustig beantwoord, geloof ik. Maar vanbinnen kookte ik. Weten jullie het verschil tussen een vrijwillige keus en GEEN keus?!

Ik heb drie luisterboeken gekregen en NEE ik heb ze nog steeds niet beluisterd, ook al zie ik inmiddels weer goed (80%)  Het heeft 6 maanden geduurd voor de spuit zijn werk gedaan had en ik heb me maanden een soort van Máxima gevoeld. Tijdens haar bruiloft rolde er een traan over haar wangen toen ze de eerste tonen van Adiós Nonino gehoord. Bij mij rolde  er dagenlang zomaar een traan uit mijn oog. En dat was voor mij het hoopvolle teken dat de spuit werkt.

‘De traan van Máxima’ gaf me houvast.

Anja de Jong



Er is 1 reactie geplaatst

Thea | 28 januari 2016

Het is ook eng een naald in je oog. Mijn ogen zijn troebel en links zat erg veel vocht. Mijn oog is verdoofd met druppels en ik kreeg een injectie met vloeistof met Prednison. Oog werd rood en het was opgevlazen door de vloeistof. Kon eerste paar uur oog niet dichtdoen. Na een week was het oog niet rood meer. Zou het toch weer doen als het moest.


Laat een reactie achter

Uw naam wordt vermeld op de website bij uw reactie. Uw e-mailadres wordt niet op de website getoond en is enkel bekend bij de redactie. ZorgkaartNederland respecteert uw privacy.
Met het inzenden van een reactie geeft u aan akkoord te gaan met de gedragcodes.