Hernia en lage rugklachten: de diagnose moet scherper

Geplaatst op - 20381 keer bekeken

Foto Hernia en lage rugklachten: de diagnose moet scherper

“Gaat u maar even op uw buik op de behandeltafel liggen.” Het was de derde afspraak die ik had met mijn fysio- en shiatsutherapeut. Zijn oordeel over mijn ernstige lage rugpijn met uitvalsverschijnselen en zenuwpijn in mijn rechterbeen: “Een geïrriteerde uittredende zenuwwortel.” Dat behandelde hij door mij behoorlijk stevig onder handen te nemen, met als uitleg: “We moeten de diepere spierlagen zien te ontspannen.”

“Geen hernia”

Na twee van deze behandelingen werden mijn klachten rap erger en de pijn in mijn rug en been onhoudbaar. Ik vertelde hem dat ik mijn klachten had opgezocht op internet, en dat ik er zelf van overtuigd was dat ik een hernia had. Hij deed voor de zoveelste keer de Proef van Lasègue. Hierbij wordt getest of je vanuit liggende positie het pijnlijke been kunt optillen. Hoewel het veel pijn deed, kon ik dat. En ook reflextestjes van mij knie en hiel doorstond ik opnieuw. “Geen hernia,” was zijn conclusie, en: “gaat u toch maar even op uw buik liggen.” Geïntimideerd door zijn status als medisch professional, deed ik zo goed en zo kwaad als het ging wat hij mij vroeg. Toen ik verkrampt op mijn buik op de tafel lag, drukte hij met kracht mijn onderrug naar beneden. Mijn gebrul was tot ver in de omtrek te horen. Niet veel later, vlak voor de operatie aan mijn dubbele hernia, verzekerde de neurochirurg mij ervan dat die handeling waarschijnlijk had bijgedragen aan mijn verlammingsverschijnselen.

Onbegrip

Ook bij mijn huisarts stuitte ik vanaf de eerste keer dat ik met lage rugpijn en uitstraling naar mijn been langskwam, op onbegrip en onwetendheid. Lage rugklachten komen veel voor, dus ik neem hem niet kwalijk dat hij mij de eerste keer naar huis stuurde met een recept voor Tramadol en een verwijzing voor een fysiotherapeut en podoloog.

‘Een MRI-scan? Weet u wel hoe duur die is?’

Toen ik na de ongelukkige behandeling bij de fysiotherapeut weer bij de huisarts aanklopte, nu met uitvalsverschijnselen en zeer ernstige pijnklachten, doorstond ik weer al zijn testjes. Ik vroeg om een MRI-scan. Zijn geïrriteerde reactie daarop was: “Weet u wel hoe duur zo’n scan is? Bovendien maakt het niet uit wat erop te zien is, de behandeling blijft hetzelfde: pijnstillers, rust en fysiotherapie.” Ik wees hem op mijn verlammingsverschijnselen en eiste een MRI-scan. Toen daaruit bleek dat ik een flinke dubbele hernia had en de huisarts belde over de uitslag, zei hij: “Ja, en wat nu?”

Richtlijn

Dit ervaringsverhaal deel ik met veel medepatiënten. Het blijkt dat huisartsen en fysiotherapeuten de plank vaak volkomen misslaan bij de diagnostisering van herniapatiënten met een operatie-indicatie. Hoe komt dit? Ten eerste blijkt dat de Proef van Lasègue en reflextesten niet toereikend zijn om een goede diagnose te stellen. Veel herniapatiënten hebben geen enkele moeite met deze testen, ook al zijn klachten hevig.

Daarnaast ben ik van mening dat huisartsen en verwijsspecialisten in het bezit moeten zijn van de Richtlijn Behandeling Lumbosacraal Radiculair Syndroom, zoals die in 2008 is opgesteld door Dutch Spine Society. Hierin staat welke onderdelen van het intakegesprek waarde hebben voor de eventuele diagnose van een hernia die geopereerd moet worden. Ook bevat dit document duidelijke richtlijnen voor een stappenplan voor patiënten die met lage rugklachten aankloppen. (Verplichte) kennis van deze richtlijn voor huisartsen en vervolgbehandelaars zou mijns inziens een hoop leed, onnodig medicijngebruik, chronische uitvalsverschijnselen en verkeerde diagnoses voorkomen. En ongetwijfeld wegen de kosten die we als maatschappij dragen voor chronische herniapatiënten (door een te lang uitgestelde operatie), niet op tegen die van een MRI-scan die misschien niet per se nodig was geweest.

Cindy Stello




Er zijn 18 reacties geplaatst


  • Chris |

    Tot tweemaal toe zenuwblokkades in mijn rug gehad wat niet hielp vervolgens MRI-Scan laten maken en is gebleken dat ik weer onder het mes zou moeten en dit is dan 20 juli jl. uitgevoerd en met succes er werd wel duidelijk verteld dat de pijnen zou worden weggenomen maar door die val blijft het een heel zwak punt dat is onherstelbaar ik moet bewijzen dat het door de valpartij is gekomen alleen ik weet niet hoe ondanks de Neurochirurg dit duidelijk aangeeft. Wie zou mij kunnen adviseren hierin

  • Chris |

    Dec. 2012 geopereerd een Hernia en een zenuwbeknelling succes uitgevoerd het eerste half jaar 2013 gerevalideerd totdat ik onderuit ging 2015 op een opengebroken straat bij een trap waar ik precies op de onderste trede viel en precies op de operatie plek wel is er een aansprakelijke partij nu is er een schotje in mijn rug scheef gaan zitten waardoor wederom mijn zenuw wordt afgekneld wordt volgens tegenpartij heeft dit te maken met overgewicht e.o. mijn toenmalige knie blessure en hebben mij laten keuren door een niet praktiserende arts.

  • Robbertsen |

    Update:) MRI laten maken op dinsdag bij kliniek de Lange Voorhout in Rijswijk, gelijk besproken(acute hernia, hard stuk van de bovenkant van het tussenwervelschijfje stak recht in mijn zenuwbaan) , ik kon de volgende dag naar Keulen en zou donderdag geopereerd worden door dhr Simons, wat een top kliniek! Toparts! Vrijdag mocht ik weer naar huis. Wat een service, kon vrijdag weer naar huis. Nu 6 weken later, gaat super goed met mij, nog wat stijve rug maar met fysio komt dat goed. Als ik hier langer mee was doorgelopen had dat niet zonder nare gevolgen geweest! Heel erg teleurgesteld door huisarts en ziekenhuisarts die zeggen dat je maar moet afwachten...

  • Robbertsen |

    Paar weken geleden kon ik niet meer op mn rechterbeen staan, tintelingen in mn voet, naar de ha, waarschijnlijk hernia, en met pillen naar huis. Die hielpen niet dus weekend arts, jah zei hij, ik hoor tussen de regels door dat je wel geopereerd wil worden(wie niet met die helse pijn!?) nee hier in NL moet je gewoon wachten! tot je je plas niet meer in kunt houden, dan helpen ze je pas. Verlamming al in mn voet/tenen. Toch verwijskaart aangevraagd voor kliniek Lange Voorhout in Rijswijk, afgelopen zat geweest, as dinsdag een MRI, dan bespreken met neuroloog wat de beste oplossing is voor mij. Dat noem ik pas goede zorg! Voelde me idd niet serieus genomen door ha en arts in ziekenhuis. Inmiddels been tot aan tenen(buitenzijde) verlamd en krachtverlies...hoop op snel herstel.

  • huub |

    kleine uitleg van MRI;
    Sterke verdenking op dubbelzijdige lysis L5 met graad 1 listhesis.
    Er is spondylose, discusdegeneratie en versmalling tussenwervelruimte op L5-S1 met ook op dit niveau een beeld van een rechts laterale HNP, er is hierbij compressie op wortel L5 in het foramen. Lichte protrusie van dezelfde discus links in het foramen aldaar echter nog wel enig epiduraal vet rondom wortel L5. Elders enige spondylose en lichte discusdehydratie. Geen kanaalstenose. geen uitstraling naar benen etc. wat nu zenuwblokkade wordt niet meer vergoed

  • Joke |

    Bevindt jaar(2016) na een paar wkn ervoor lage rugpijn.,ineens uitval rechterv en uit straling gehele been. Helse pijn.na MRI Hernia! Er was een stukje v de uitstulping afgebroken en zat op zenuwwortel. Ben naar Bergmanclinics in Naarden gegaan . Werd binnen 3 wkn geopereerd. Nu apr totaal geen pijn ,kan bijna alles weer. Alleen klapvoet over gehouden. Hoop dat dat nog over gaat door veel oefenen. Bergman dr Schröder is een aanrader.

  • maurice |

    Allen ik ken het probleem vanaf kinds af aan rugpijn door aangeboren lysischbogen. Totdat het 5 jaar geleden ondraaglijk werd. Norme pijn in mijn lies. Conclusie was een liesbreuk. Geopereerd en nog steeds veel pijn. Conclusie. Loesbreuk zat er wel maar niet de oorzaak.
    gevraagd kan het uit mijn rug komen. Antwoord was nee. Chirurg opperde een operatie om de betrokken zenuw uit te schakelen. Uit wanhoop ingestemd. Gevolg geen gevoel meer in mijn bovenbeen en lies . Enkel de dieper gelegen pijn in loes nog zwaar aanwezig.

    Dankzij oplettende huisarts bij sint maartenskliniek terecht gekomen en met succes top kliniek.!
    Nu inmiddels weer een heenia en meteen naar maartemskliniek. Daar weten ze wel raad!

  • M.Kasumovic |

    Hoi.
    Ik heb pijn in mijn knie onderrug en buik.Ik heb Mri scan van de knie en de rug gemaakt .Maar ze konden niks vinden.Wat moet ik doen ?Met zwaar tillen krijg ik pijn in mijn rug en bij 1 min staan krijg ik brandende pijn in mijn onder rug.Met gebogen knie krijg veel pijn in mijn hele ben.Als ik zit krijg veel pijn in mijn onderbuik links.Wat moet ik doen?
    Help!

  • Pepels |

    Sinds mei 2015 heb ik uitvalsverschijnselen en uitstralingspijn naar mijn rechterbeen en voet. Na een beetje rugpijn tijdens de fysio- en fitnesssoefening "beenstrekking" kreeg ik 's nachts hevige pijn in de benen en kon ik niet meer op mijn benen staan. Na 2 weken verminderde de ergste pijn.
    Fysiotherapie en chiropractische behandelingen verlichten af en toe. Echter de pijn in het rechterbeen en -voet houden aan. Tijdens staan/lopen/zitten. Alleen liggen is z.g.a. pijnvrij. 1 oktober 2015 heb ik een MRI-scan gehad en die duidt aan hernia in onderste wervels / discus. Nu afwachten.

  • anoniem |

    Ik lees mijn eigen verhaal hier terug. Ik zit nu in week vijf. De eerste week was ik totaal verlamd. Na een foto en mri scan is er nog niks gevonden, maar ik zak bij het minste al door mijn benen heen. Ik ben 39 jaar en ik heb dit nooit eerder gehad. Ik heb het gevoel dat er zenuwbanen afsterven en heb regelmatig uitval. Als toetje heb ik ook nog het syndroom van Tietze erbij, plus een virale ontsteking. Het voelt alsof er een vrachtauto over me is heengereden. Maar verder is het dik in orde.

  • Irma |

    En wat, ja en wat doe je als je van collega huisartsen, fysiotherapeuten en neurologen hoort : maar dat weten ze heus wel hoor U bent lekker belazerd, want dat piriformis--syndroom is bij iedereen bekend.Dus een spiertje rekken was teveel moeite.

  • Irma |

    En wat, ja en wat doe je als je van collega huisartsen, fysiotherapeuten en neurologen hoort : maar dat weten ze heus wel hoor U bent lekker belazerd, want dat piriformis--syndroom is bij iedereen bekend.Dus een spiertje rekken was teveel moeite.

  • Irma |

    En wat , wat doe je als je geen hernia had maar het daarop lijkende piriformis syndroom? Niets te zien op de MRI maar je hebt wel hernia-achtige klachten Zenuwpijn over de hele ischiadicus, spieruitval in de bilspieren, krachtverlies in meer spieren. Een omstreden diagnose maar wel invaliderend want je kunt niet zitten, staan of lopen en belandt in een rolstoel. Eigenlijk heb je 5 hernia's tegelijk L3 .L4 L5 S1 S2 Ach, de 1e diagnose is nogal belangrijk want bij het piriformis syndroom is er nl de bijzonderheid dat de bilspieren wegkwijnen / atrofiëren en dus klachten geven. Al jarenlang bekend maar zg niet bij de doorsnee huisarts, fysiotherapeut en neuroloog. Nou, dan hebben zij hun huiswerk niet goed gedaan. Al sinds 1930 is dit syndroom bekend.Daarbij komen er ook autonome klachten bij voor, Zullen we via dit blog huisartsen, fysiotherapeuten en neurologen bijscholen? Kan dat? Maar volgens een blog over een lieve oma moet je vooral veel sporten om gezond te blijven.

  • Irma |

    En wat, als er eindelijk een MRI wordt gemaakt en er niets te zien is. We weten het niet is dan het antwoord, we kunnen het niet vinden. Dus zenuwpijn, uitval en krachtverlies is niet te vinden.Medisch kan men zoveel maar de oorzaak van zenuwpijn opsporen niet. Een MRI laat ook geen zenuwen zien namelijk. Wel in de botsstructuren van de wervels maar in de zachte weefsels zijn zenuwen niet zichtbaar. Wel op de neuroscan van dr Filler in de VS of Engeland. Maar die hebben we hier niet. Of het veel uithaalt is de vraag want, dat is de volgende vraag: hoe en waar kun je dan ingrijpen op de zenuwen? In spieren snijden??Zomaar en dan zenuwen vrijleggen? Vooral al de kleinere vertakkingen?Mijn huisarts en neuroloog lieten geen MRI maken. De orthopeed wel. Later nog eens Niets te zien.......

  • Tineke |

    Ook bij mij werd in 2004 een hernia geconstateerd. Werd weggestuurd door de neuroloog met een recept voor tramadol en de mededeling: wat zeurt u toch, het is maar een kleine hernia!
    Wel met later grote gevolgen. Door verzekeraar naar België gestuurd en daar was het oordeel: een kleine hernia doet net zoveel zeer als een grote hernia. Nu, zo'n 11 jaar verder zijn de onderste wervels vastgezet met schroeven en plaatjes, heb ik een dubbele nekhernia gehad en sinds juli 2013 een neurostimulator voor blijvende zenuwpijn in mijn linkerbeen! En een blijvende klapvoet overgehouden. Ach mevrouwtje het is maar een kleine hernia.
    Ik had ook het idee dat ik door mijn toenmalige huisarts en de neuroloog in het ziekenhuis in Nederland absoluut niet serieus werd genomen.

  • ELisabeth |

    Goede discussie. Een gevalletje "Trust me, i'm a doctor".

    Artsen baseren de diagnose veelal op testjes en feiten. Het kan best zijn dat bij 1000 patiënten in 900 gevallen de testjes voldoen. Maar bij 100 vraagt het nader onderzoek. Of out of the box denken! De pijnklachten in dit verhaal vroegen toch maatwerk, zeker als de patiënt herhaaldelijk terugkomt.

    De professional kan met actief luisteren tot de essentie komen. Meer betrokkenheid in de zorg zou alle verschil maken. Dat vraagt moed en beleid. Bij onvoldoende betrokkenheid word je niet erkend en geholpen. Ongehoord dat je met moordende pijn wordt weggestuurd.

    "Ook al wijzen de testjes niets uit, het kan wel degelijk zenuwpijn zijn. Je mag de zenuwpijn van een patiënt nooit ontkennen", vertelde mij eens een briljante arts met een superbetrokkenheid.

  • Cindy Stello |

    Hallo,

    Dank voor je reactie. Het is inderdaad erg belangrijk dat behandelaren en verwijzers goed luisteren naar patiënten. Mensen kennen hun lichaam en voelen echt wel wanneer er iets niet goed zit. Daarop moeten ook patiënten zelf meer leren vertrouwen, waardoor ze assertiever kunnen reageren als het mis gaat in verwijzing of behandeling. Met zowel mijn huisarts als de fysiotherapeut heb ik de gang van zaken naderhand besproken. Beiden hebben hier veel van geleerd. Succes met herstellen.

  • Masiep |

    Ik ben momenteel herstellende van een herniaoperatie en vind het schrijnend om te lezen wat hierboven wordt beschreven. Volharding van de patiënt is bij dergelijke klachten soms een vereiste. Je kent je lichaam beter als geen ander al zijn lage rugklachten een veelvoorkomende kwaal waar niet altijd een aanwijsbare oorzaak voor wordt gevonden. Ook de proef van Lasegue is niet voor iedereen maatgevend. Pijn is subjectief en relatief, alle theorie ten goede. Artsen/huisartsen moeten meer aandacht hebben voor het verhaal van de patiënt en de theorie de theorie laten want ook deze is niet altijd eenduidig. Vroeger was het protocol op bed liggen, tegenwoordig (gepast) bewegen?! Een MRI kan op zo'n moment juist het aangewezen middel zijn om een diagnose te kunnen stellen. Mijn traject is nauwelijks via mijn huisarts te verkopen, op de doorverwijzing na. Mijn fysiotherapeut heeft om een MRI gevraagd toen na 3 behandelingen geen voelbaar resultaat werd geboekt. Dus niet blijven proberen en forceren maar adequaat gehandeld! Ik had wel een meewerkende neuroloog. Tussen vorig jaar okt (begin klachten met uitval been en klapvoet) tot nov dit jaar is er 3x een MRI gemaakt. Uiteindelijk geopereerd nadat op de laatste MRI een (rest)hernia, zenuwontsteking en cyste te zien waren. In jou geval zou ik mijn vraagtekens hebben bij de kennis en kunde van zowel de huisarts als fysiotherapeut. Succes!


Laat een reactie achter


Uw naam wordt vermeld op de website bij uw reactie. Uw e-mailadres wordt niet op de website getoond en is enkel bekend bij de redactie. ZorgkaartNederland respecteert uw privacy.
Met het inzenden van een reactie geeft u aan akkoord te gaan met de gedragcodes.

Velden met een * zijn verplicht

Partners van ZorgkaartNederland