Naar de navigatie Naar de inhoud

Is het niet vergoeden van burn-out terecht?

Geplaatst op 26 januari 2016 door - 11840 keer bekeken

Foto Is het niet vergoeden van burn-out terecht?

Sinds 1 januari 2012 wordt behandeling voor burn-out of overspannenheid niet meer vergoed uit de basisverzekering in Nederland. Mijn vraag is of dit terecht is.

Burn-out

Overspannenheid of burn-out staat nog steeds niet in de DSM, het ‘grote boek’ van de psychologen en psychiaters. Volgens HSK (een landelijke organisatie voor psychische zorg) zijn de symptomen van burn-out:

  • Aanhoudende vermoeidheid (geestelijk en/of lichamelijk)
  • Klachten als spierpijn, duizeligheid, slaapproblemen en/of moeite te ontspannen
  • De aanwezigheid van cynisme, afgestompt voelen en/of gevoel verminderd te presteren.
  • Deze klachten dienen gerelateerd te zijn aan de werkomstandigheden.

 Verklaarbare aanpassing

Burn-out wordt vaak geschaard onder een aanpassingsstoornis of een ongedifferentieerde somatoforme stoornis. Iemand met een aanpassingsstoornis zou je kunnen beschrijven als iemand (te) heftig reageert op een specifieke stress-veroorzaker. Als de stress-oorzaak weg is, verdwijnen ook de klachten binnen zes maanden. Dit is niet met burn-out het geval, vaak blijven bepaalde klachten langer voortduren. Een ongedifferentieerde somatoforme stoornis betekent dat iemand medisch onverklaarbare lichamelijke klachten heeft die langer dan zes maanden duren, je zou dan dus pas na zes maanden van een burn-out kunnen spreken en hierin worden niet de psychische klachten bij betrokken. Volgens zorgverzekeraars is burn-out ‘een verklaarbare aanpassing op een niet normale situatie’ en wordt hierom ook niet vergoed uit de basisverzekering. Als de werksituatie anders zou zijn, dan zou iemand geen last hebben van een burn-out.

Uit onderzoek blijkt dat er veel factoren van buitenaf zijn die invloed hebben op het krijgen van een burn-out. Denk hierbij aan factoren als weinig waardering krijgen op het werk, hoge werkdruk en grote veranderingen op het werk (zie bijvoorbeeld het onderzoek van Maslach, Schaufeli en Leiter in 2001). Van hieruit zou je kunnen stellen dat het werk de oorzaak is en dus de werkgever verantwoordelijk is om de kosten van een hersteltraject te dragen.

De werkplek hoeft niet te veranderen

Echter, het blijkt ook uit onderzoek dat er veel persoonlijke factoren zijn die invloed hebben op het krijgen van een burn-out. Perfectionisme is een persoonlijke eigenschap die meer kans geeft op burn-out, maar ook moeite hebben met grenzen aangeven en hoe je aankijkt tegen bepaalde situaties. Dit zijn dan ook de factoren waarop de psycholoog insteekt bij de behandeling.

Tijdens een de behandeling van een burn-out wordt zelden invloed uitgeoefend op de werkplek. Uiteraard is er vaak sprake van tijdelijke arbeidsvermindering of verlichting van verantwoordelijkheden, maar het doel is iemand weer terug te krijgen op de plek waar hij of zij zat. Als psycholoog werk je dus aan verandering van de mens om deze weer terug op de ‘niet normale situatie’ te krijgen. Dit is vaak met succes! Na een kortdurende therapie (12-18 sessies) zijn veel mensen weer hersteld en aan het werk. Hieruit zou je kunnen concluderen dat dus niet de werkplek hoeft te veranderen om geen last te hebben van burn-out. (Dit verklaart ook waarom sommige mensen wel en andere mensen geen last hebben van een burn-out op dezelfde functie).

Wie moet de behandeling betalen?

Waarom zou de werkgever dan moeten opdraaien voor de kosten? Is dit dan niet hetzelfde als de mensen in de straat te laten betalen voor behandeling van straatvrees van een buurvrouw? We veranderen niets aan de straat, maar de drukte in de straat heeft wel invloed op de straatvrees van mevrouw. Of we laten een ex-partner de therapie van haar ex betalen, omdat hij sinds de scheiding last heeft van een depressie. Het klinkt alsof de verzekeraars in het geval van burn-out gemakkelijk een schuldige konden aanwijzen die ook nog eens baat heeft bij herstel van zijn werknemer.

Voor de grote werkgevers is dit wellicht te dragen, maar denk aan kleine ondernemingen en zzp-ers die deze kosten niet kunnen opbrengen. Zij zullen minder snel actie ondernemen, waardoor de klachten verergeren en herstel langer duurt. Uiteindelijk kost dit ons allemaal geld.

http://www.psyned.nl/



Er zijn 2 reacties geplaatst

Anneke | 27 juli 2018

Ik heb ook een zware burnout en ben totaal bedrogen in de GGZ. Wat blijkt? Burnout wordt niet vergoed en daarom zijn er zware stoornissen opgegeven achter mijn rug om, ook aan het UWV waardoor ik geen bijscholing kon krijgen om te reïntegreren. Ik heb ook helemaal geen behandeling tegen burnout gekregen, Mensen met een burnout moeten heel erg oppassen met therapie, sowieso moet men heel erg voorzichtig zijn in de GGZ en vooral met de declaratiementaliteit in die sector. Voor je het weet het heb je als cliënt zware stigmatiserende stoornissen opgeplakt gekregen alleen maar omdat de peut daar beter aan kan verdienen en dan doen ze ook nog alsof het in het voordeel van cliënten is want anders zou die geen hulp krijgen.Kijk uit dus in de GGZ als je een burnout hebt!

Barbara | 28 april 2018

Hallo,

fijn uw stuk te lezen!! Dank hiervoor.

Ik heb 2x volledige burnout gehad, mijn lichaam was niet eens meer in staat om zichzelf overeind te houden en ik kon zelfs niet eens meer zelf eten , kauwen kostte me al te veel kracht.

Ondertussen zit ik in mijn 3de burnout en die duurt al jaren terwijl ik al afgekeurd ben. Hiermee wil ik als oa ex-zzp-er, met loondienst ervaringen en burnout ervaringsdeskundige benadrukken dat burnout niet van de werkplek komt maar bij mij bv door complexe ptss, perfectionisme, autisme en ADHD.

Verdiepend in deze diagnoses van mij en daarbij visualiserend wat de combinaties ervan te weeg kunnen brengen bij mij, denk hierbij bv aan burnout en tegelijkertijd ADHD=burnout hersteld niet. Ik krijg kort door de bocht, een burnout van mezelf. Ik denk dat een burnout veel serieuzer genomen zou moeten worden en dat er financiele steun voor mensen moet komen+specialisme!

Bedankt voor dit interessante artikel!!
Mvg,
Barbara


Laat een reactie achter

Uw naam wordt vermeld op de website bij uw reactie. Uw e-mailadres wordt niet op de website getoond en is enkel bekend bij de redactie. ZorgkaartNederland respecteert uw privacy.
Met het inzenden van een reactie geeft u aan akkoord te gaan met de gedragcodes.