Meer aandacht voor reumazorg

Geplaatst op 4 november 2020 door - 148 keer bekeken

Foto Meer aandacht voor reumazorg

Er is momenteel zoveel gaande dat we bijna de gewone ziekten vergeten. COVID-19 is waar terecht aandacht naartoe gaat. Maar ook reguliere zorg moet doorgaan.

Ik snap het wel, al het verplegende personeel heeft zich uit de naad gewerkt in het voorjaar en een tweede COVID-golf zat eraan te komen. Ik piep heus niet zo snel, maar wanneer acht maanden lang mijn pink en ringvinger iedere morgen in mijn handpalm stonden, en ik ze voorzichtig - want het doet zeer - recht zette, was het echt tijd om aan de bel te trekken.

Met ‘triggerfingers’ bij de ergotherapeut

In de volksmond worden deze klachten ‘hokkende vingers’ oftewel ‘triggerfingers’ genoemd. De ergotherapeute heeft hiervoor zachte spalken uitgeprobeerd. Daarna harde spalken voorgesteld. Maar ‘s nachts zwellen mijn handen wat op en bij een eerdere poging kwamen twee vingers klemvast te zitten in de kokers. Met veel zeep kwamen die er gelukkig uit. Echt geholpen hebben ze ook niet. En braces waren helaas ook geen oplossing.

“Tja”, zegt de ergotherapeute, “je kunt een injectie overwegen”. Maar die werken niet bij mij. Daarbij kunnen deze corticosteroïden-injecties, Kenacort, je kraakbeen op den duur aantasten en reuma is al slijtage van je kraakbeen. De triggerfingers komen ook het meest voor bij vrouwen tussen de 40 en 65 jaar en laat ik nou net geen 65 zijn. Ik lach er maar mee. Zielig doen helpt me ook niet. Ik ben optimistisch en dat blijf ik ook.

Operatie met een staartje

Gelukkig begreep de ergotherapeute mijn weerstand tegen de injectie en zou de revalidatiearts vragen om me naar een handchirurg te sturen. Ze dacht dat ik bang was voor een operatie. Maar nou nee, dat is niet echt het geval.

Aangezien ik in 2017 met een goed resultaat aan een duimbasisartrose was geopereerd, wilde ik uitsluitend deze arts. Deze was vriendelijk, joviaal, legde goed uit, voelt vertrouwd en heeft kennis van zaken.

Ik kon snel terecht en werd binnen een week poliklinisch geopereerd. Het was zo gebeurd, inclusief een mooi verband eromheen. Terug in de rolstoel en terug naar mijn echtgenoot. Lekker naar huis.

(Het verhaal gaat onder de foto verder)

Tineke met haar hand in het verband

Maar waar ik normaal de verdoving voel uitwerken, was dat deze keer niet het geval. Na wat aarzelen heb ik toch de Spoedeisende Hulp gebeld en mocht ik meteen komen. Verband eraf scheelde al heel wat. Het drukverband zat te strak, mijn geopereerde vingers leken op springen te staan en waren zwart. Er kwam nog een arts de doorbloeding controleren en die was in orde.

Oefenen: mijn hand en mijn geduld

Ik werd opnieuw ingepakt, nu minder strak, en weer naar huis. Hoe het af gaat lopen weet ik niet, de pink en wijsvinger blijven strak en gespannen, ondanks oefenen. Ik zal het bij de controle wel horen. Ik moet het ook tijd geven en geduld is niet mijn sterkste kant.

Een paar dagen later was ik echter opnieuw bij de SEH, met flinke blaren op de vingers. De dag erna was ik op de gipskamer, met een arts die vertelde dat het geen blaren waren, maar vocht. Ik moest oefenen, oefenen en nog eens oefenen. De handtherapeut zou me hierbij helpen.
Ik kon eerst nergens terecht. Uiteindelijk werd er een plaatsje ingepland, bij een handtherapeut om de hoek. Het was goede invaller, die me dezelfde week weer overdroeg aan de handtherapeute die op vakantie was.

Ondergeschoven kindje

Ik sta nog verbaasd dat zo’n, in mijn ogen kleine operatie, zo’n impact op iemand kan hebben. Artrose wordt echter, juist door de reumatologen waar ik mee te maken had, niet echt serieus genomen. Mijn eerste reumatoloog zei in 2011: “Het is maar artrose”, en stuurde me terug naar de huisarts.

(Het verhaal gaat onder de foto verder)

Tineke's hand in verband

Ik vind het overigens ook dat reuma een ondergeschoven kindje is. Men zegt zo makkelijk:
“Ach het is maar reuma, neem paracetamol en dan gaat het weer over”. Was het maar zo.
Reuma is een nare ziekte die veel ellende geeft, en waarvoor weinig goede en betaalbare geneesmiddelen bestaan. Geef maar gul, wanneer ze weer aan de deur komen collecteren. Hoe meer onderzoek er kan worden verricht, hoe beter voor ons, de reumapatiënten.

Lees op ZorgkaartNederland meer over reuma en artrose >

Meer informatie over hulp bij uw chronische aandoening >

Lees meer blogs van Tineke >

Bekijk op hun website wat Reumazorg Nederland voor u kan betekenen >




Er zijn nog geen reacties. Laat een reactie achter


  • Nog geen reacties geplaatst

Laat een reactie achter


Uw naam wordt vermeld op de website bij uw reactie. Uw e-mailadres wordt niet op de website getoond en is enkel bekend bij de redactie. ZorgkaartNederland respecteert uw privacy.
Met het inzenden van een reactie geeft u aan akkoord te gaan met de gedragcodes.

Velden met een * zijn verplicht

Partners van ZorgkaartNederland