Om ziek van te worden

Geplaatst op 22 april 2020 door - 795 keer bekeken

Foto Om ziek van te worden

Mijn werk liep goed, ik had een mooi huis, alles liep lekker. Maar in negen jaar tijd ben ik afgezakt van actief en vrolijk, naar chronisch ziek en zorgafhankelijk.

Mijn baan was geen werk maar een levensinvulling; ik ben vrijgevestigd kindertherapeut geweest, ik zat in een aantal besturen van cliëntenorganisaties en ik gaf over de hele wereld trainingen en lezingen aan zorgprofessionals. Reizen vond ik heerlijk, kennis maken met andere culturen en denkwijzen, ander eten en veel mensen spreken.

Niets te klagen, mijn werk liep goed, ik had een mooi huis met heerlijke tuin, avonden met vrienden of collega’s, eigenlijk liep alles lekker. Helaas heb ik geen kinderen kunnen krijgen door DES-gerelateerde problemen, maar ik heb dat altijd aardig op kunnen vangen met mijn werk en met mijn raskatten thuis.

Als een aansteller

En dan ineens gaat het in een rap tempo mis. Tegelijk met bestuursperikelen verlies ik vlak achter elkaar mijn beste vrienden en voel ik me ziek.

In eerste instantie word ik niet serieus genomen door de huisarts. Ik kan niet goed eten, val erg af, voel me raar en heb de oude epilepsie uit mijn kindertijd terug. Kortom: er gaat iets niet goed. Natuurlijk is alles psychisch, het eerste wat altijd als diagnose wordt gesteld.

Ik leef daarna bijna een jaar met koorts, gewrichtsontstekingen, veel overgeven en afvallen zonder dat de arts het onderzoekt. Wanneer ik voor mijn deur gewoonweg omval, beland ik in het ziekenhuis aan een infuus op de afdeling Interne Geneeskunde. Ook daar voel ik me niet serieus genomen; ze behandelen me als aansteller. En tot mijn verbazing blijven ze maar zoeken naar iets in mijn darmen, waar ik geen bijzondere klachten heb.

Waarom toch dat darmonderzoek?

Uiteindelijk zet dit ziekenhuis me na tien dagen gewoon in een rolstoel op straat met de boodschap dat ik maar een psychiater moet zoeken. Zonder dat ik eten of drinken kan binnenhouden. Vrienden leveren me meteen weer in bij een ander ziekenhuis, waar ik uitgedroogd en ondervoed blijk. Ook daar gaat men op zoek naar darm-obstructies.

Uiteindelijk kom ik er achter waarom: in mijn dossier van de huisarts zijn gegevens van een andere patiënt beland.

Ik heb tot mijn verbijstering een stoma (nee dus), knieoperatie gehad (nee), en een vergrote prostaat, wat best knap is voor een vrouw.

Maanden van ziekenhuisopnamen later word ik met spoed achter elkaar geopereerd aan DES-gerelateerde baarmoederproblemen, baarmoederhals-kwalen en galstenen. De ondervoeding word aangepakt met sondevoeding. Twee bloedtransfusies zijn er nodig voor ik zelfs maar de operatie in kan.

Nog meer gegevens van anderen

Waarom niemand naar mij luisterde, mij serieus nam en waarom het dossier niet werd gecontroleerd? Geen idee. Maar hierbij bleef het helaas niet.

Uiteindelijk kwamen er zelfs meer gegevens bij in dat dossier. En de fouten bleven staan. Deze keer met een echo van de gezonde baarmoeder van iemand anders. Laten we maar hopen dat bij die vrouw niet ten onrechte haar baarmoeder is weggehaald. Mijn ontstoken eierstok zijn ze helaas vergeten te verwijderen bij de operatie.

Daarna ben ik nooit meer de oude geworden. Ik kreeg kwaal na kwaal erbij, allerlei auto-immuunziektes, waaronder de blaarziekte pemphigus, schildklierproblemen, reumatoïde artritis, de ziekte van Ménière en steeds ondervoeding.

Moedeloos corrigeren

Van alles wat er is gebeurd in de ziekenhuizen ben ik getraumatiseerd en angstig voor artsen geworden. Niet voor hun behandeling maar voor hun onaangename botte gedrag.

Het dossier probeer ik nu overal te laten vernietigen maar ergens komt het toch weer tevoorschijn. Inmiddels heb ik een fantastische huisarts gekregen die me buitengewoon serieus neemt. Samen met haar ben ik het dossier aan het corrigeren. Dat blijkt een hele moedeloze bezigheid. Ik geef niet op maar word er uiterst moedeloos van hoe men met mijn eigen informatie omgaat.

Lees hier meer over galstenen >

Lees meer over coeliakie >

Lees meer over de ziekte van Ménière >

Houd grip op uw gezondheidsdata met een PGO >

Let op: de redactie van ZorgkaartNederland geeft geen medisch advies. Heeft u medische klachten of zorgen om uw gezondheid? Neem dan contact op met uw behandelaar.




Er zijn 2 reacties geplaatst


  • Suzanne | 2 mei 2020

    Dit kan tog niet! Niemand zou het prettig vinden om zo behandeld te worden. U kunt mischien onafhankelijk van de artsen uw gezondheid boosten, gezien zij niet willen helpen, maar leuk dat u wel een geweldige huisarts tegen bent gekomen.

  • Josien ten Dijk | 27 april 2020

    Jee wat een verhaal!! Verschrikkelijk als er niet naar je geluisterd wordt en als je niet serieus genomen wordt! Je komt toch niet voor niets bij een huisarts en of ziekenhuis. Ook weet je toch zelf het beste wat je voelt en wat de klachten zijn. Ik hoor dit vaak, ik maak het zelf ook mee. Ontzettend!! Belangrijk is dus dat je volhoud en het telkens weer duidelijk maakt en als je het zelf niet kunt iemand hebt die je serieus neemt en je helpt.


Laat een reactie achter


Uw naam wordt vermeld op de website bij uw reactie. Uw e-mailadres wordt niet op de website getoond en is enkel bekend bij de redactie. ZorgkaartNederland respecteert uw privacy.
Met het inzenden van een reactie geeft u aan akkoord te gaan met de gedragcodes.

Velden met een * zijn verplicht

Partners van ZorgkaartNederland