Op de thee bij minister De Jonge van VWS

Geplaatst op 13 juni 2018 door - 1396 keer bekeken

Foto Op de thee bij minister De Jonge van VWS

‘Hoi Inge, welkom, wat wil je drinken? En waar zullen we gaan zitten? Aan tafel of meer relaxed op de bank?’ Minister de Jonge heet mij hartelijk en enthousiast welkom in zijn werkkamer op het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Hij is precies zoals op tv en in zijn vlogs: Toegankelijk, energiek en met opvallende bloemetjesschoenen onder zijn blauwe pak.

Ik ga op de bank zitten en Hugo (ik mag tutoyeren, maar merk dat ik soms toch u zeg; hij mag dan van mijn leeftijd zijn, het is wel een minister) neemt tegenover mij plaats. Zijn woordvoerder, met wie ik in de wachtruimte al een kop thee heb gedronken, is ook in de kamer.

We hebben het even over hoe ik aan dit gesprek ben gekomen (zie vorige blog) en ik vertel iets over mezelf; dat ik chronisch ziek ben, coaching en trainingen geef aan jonge mensen met fysieke klachten en ook regelmatig contact heb met verschillende patiëntenvereniging. En dat ik graag met hem wil praten over hoe de zorg beter zou kunnen.

We komen meteen op het punt waar ik tijdens mijn voorbereiding achter kwam: Hugo de Jonge is Minister van VWS en misschien had ik bij Bruno Bruins moeten zijn, hij is Minister van Medische Zorg en Sport. Dat is degene die over ziekenhuizen en zorg voor chronisch zieken gaat.

De Jonge maakt hier echter geen probleem van ‘We praten onderling ook wel eens’ zegt hij met een lach, en we gaan door met het gesprek. ‘Oké, kom maar op, waar wil je het over hebben?’. De minister zit voor op zijn stoel, kijkt me recht aan en praat enthousiast met zijn handen.

Ik pak mijn aantekeningen erbij en vertel dat ik drie overkoepelende punten heb, waarvan ik denk dat die de zorg echt beter maken: Om te beginnen moeten patiënten zich serieus genomen voelen, echt gehoord worden. Daarnaast zou het fijn zijn als patiënten meer informatie, kennis en tijd krijgen om zelf goede beslissingen te kunnen nemen. Tot slot vind ik dat de kennis en expertise van patiënten veel meer gebruikt moet worden.

Uiteraard licht ik deze punten toe. De voordelen ervan voor patiënten maar ook hoe het tegelijkertijd de zorg minder duur kan maken.

En ik zit –mede dankzij de vele feedback op mijn oproep hierover- vol ideeën over hoe we dit voor elkaar zouden kunnen krijgen: Artsen in de rol van medisch adviseur, onafhankelijke ‘patiënt ondersteuners’, patiëntenverenigingen professionaliseren en hun kennis meer gebruiken. Aandacht voor vooroordelen van artsen over patiënten, betere samenwerking tussen medici en tussen verschillende instellingen, meer ruimte voor lifestyle, voeding en de behoeften en interesses van patiënten. Meer gespecialiseerd verpleegkundigen, kunnen chatten of beeldbellen met je specialist, en ga zo maar door.

De minister luistert aandachtig maar onderbreekt mij dan. Wat ik zeg klinkt fantastisch en is al gaande. Dit is precies de richting die de zorg de laatste jaren opgaat en er is in de afgelopen 20 jaar al veel verbeterd in dit opzicht. Ja, patiënten moeten meer gehoord worden maar dit kan hij niet van bovenaf met één druk op de knop regelen.

Volgens De Jonge is er al veel aan het veranderen en verbeteren, precies de kant op die ik wil. Hij geeft een uitgebreid voorbeeld van hoe digitalisering de zorg beter, gebruiksvriendelijker én goedkoper kan maken.

Ik waardeer het dat de minister alle tijd voor mij heeft en hoe betrokken en zichtbaar hij is in de media. Hij wil duidelijk dingen veranderen, is voorstander van minder regels en pragmatische oplossingen in plaats van langdurige procedures en bureaucratie.

Maar wow, ik kan wel echt merken dat ik tegenover een minister zit. Ik ben verbaal vaardig, maar alles wat ik zeg wordt door De Jonge moeiteloos gepareerd. Het is duidelijk dat ik niet tot hem doordring.

Ik had gehoopt op een echt gesprek, mijn kennis delen en inbrengen en samen kijken wat er eventueel verbeterd kan worden. Ik had geen ander beleid verwacht maar misschien een zaadje planten of gewoon samen van gedachten wisselen over een super gecompliceerd onderwerp.

Maar de minister doet alsof ik een interview afneem, heeft overal een antwoord en een goed verhaal op. Niet samen kijken en leren van elkaar, maar de expert die het weet, antwoorden geeft en mij met zijn imposante persoonlijkheid een beetje overdonderd.

We hebben het nog even over zijn campagne tegen eenzaamheid bij ouderen, en nemen de tijd om een paar selfies te maken.

Naderhand sta ik met gemengde gevoelens buiten. Wat tof dat ik daar mocht zijn, wat een energieke en vlotte vent, maar tegelijkertijd voelde ik me niet gezien en gehoord.

Misschien was dit gesprek wel heel symbolisch voor de zorg.

Inge Dekker (info@pain2power.nl, op Twitter @inge_dekker)




Er zijn 5 reacties geplaatst


  • Inge | 15 juni 2018

    Dank voor jullie reacties!

    Ik weet niet of politici in het algemeen zo zijn. In ieder geval denk ik dat Hugo de Jonge het wel graag goed wilt doen, net als veel artsen, maar dat er soms iets niet (helemaal) loopt in de communicatie.

    Of dat komt doordat je al bepaalde karaktertrekken moet hebben om op zo'n positie te komen, of dat je dat misschien leert in die positie (met media die constant wat van je willen en waar je altijd direct een goed antwoord op moet hebben), dat weet ik niet.

    Maar ik denk dat het beter kan, en kreeg van VWS al een mail met de vraag hoe ze het een volgende keer beter kunnen doen. Dus het wordt in ieder geval serieus genomen.

    En ondertussen, ga ik -en velen met mij- gewoon door. Samen de zorg beter maken!

    Groet, Inge

  • Roos | 14 juni 2018

    Super Inge! Mooi en eerlijk geschreven. Fijn ook je blogs op pain2power te lezen.

  • Joop | 14 juni 2018

    Als je in Nederland bent uitbehandeld dan heb je pech. Slik maar iets tegen de pijn en leer er maar mee leven of ga in therapie. Wat kost dat niet al die medicatie en therapie. Dus ik ga naar België en word perfect geholpen en ben van de pijn af, daar kan dat wel. Onze zorg is zo duur omdat onze dik betaalde artsen drukker zijn met golf en hockey i.p.v. met patiënten. De vrijdagavond borrel is belangrijker dan een gewonde patiënt. De Nederlands zorg is zelf ziek en moet heel snel van genezen, is beter voor onze portemonnee, want het veel goedkoper en veel beter. Kijk maar in België .

  • Tonnie | 13 juni 2018

    Hoe verbazingwekkend is jouw kijk op je gesprek met de minister. Veelzeggend over hoe ministeries al decennia lang naar de "burger" luisterd. We zullen het moeten doen met de woorden die Hugo met jou gedeelt heeft en afwachten hoe de zorg zal veranderen in de toekomst. Veel beter verwacht ik het helaas niet.

    Dank je voor je moeite die jij voor een grote groep mensen hebt gedaan!

    Met vriendelijke groet,
    Tonnie

  • Marleen | 13 juni 2018

    Hoi Inge,

    Wel super trots dat je met hem hebt gepraat. Ook echt tof voor je. Maar ja dat is bij zoveel dingen bij het Kabinet, zorgen goed voor zichzelf en heel soms........ zo voel ik het laat iedereen maar voor zichzelf zorgen. Fijn dat je opkomt voor de chronisch zieken. Je hebt het toch maar mooi geflikt een gesprek met hem.
    Lees heel graag je blogs.

    Liefs Marleen. Je bent een topper en succes met je bandje.


Laat een reactie achter


Uw naam wordt vermeld op de website bij uw reactie. Uw e-mailadres wordt niet op de website getoond en is enkel bekend bij de redactie. ZorgkaartNederland respecteert uw privacy.
Met het inzenden van een reactie geeft u aan akkoord te gaan met de gedragcodes.

Velden met een * zijn verplicht

Partners van ZorgkaartNederland