Naar de navigatie Naar de inhoud

Blogs - pagina 46

Lees en discussieer mee over patiëntervaringen en kwaliteit van de zorg

586 artikelen

Blog Papa

Papa

1 juni 2016 Johan Jong

“Pap, wanneer heb je je voor het laatst gewassen?” “Vanmorgen natuurlijk.” “Pap, waar zijn dan alle vuile washandjes en handdoeken?” “Lieverd, die heb ik al gewassen in de wasmachine.” “Pap, waarom heb je al drie dagen dezelfde kleding aan?” “Hoe kom je daar nou bij lieverd, ik heb dit vanmorgen schoon aangetrokken.” “Pap, weet je welke dag het is vandaag?” “Natuurlijk weet ik dat lieverd, ik ga even aan tafel zitten. Het is vandaag zaterdag.” “Pap, ik zag wel dat je eerst naar de krant keek voor je de dag zei.” “Hoe kom je daar nou bij lieverd, ik ben gewoon een beetje moe.”

Blog Communicatiegestuntel drijft bewoners verpleeghuis tot wanhoop

Communicatiegestuntel drijft bewoners verpleeghuis tot wanhoop

31 mei 2016 Johan Carbo

Een half jaar geleden kreeg de leidinggevende in ons verpleeghuis van de Raad van Bestuur te horen dat ze wegmoest, en wel onmiddellijk. Ze mocht haar bureauladen leegruimen en kon voor een enkele reis naar huis in de polder. Nooit is personeel en bewoners van ons verpleeghuis duidelijk geworden waarom deze zeer gewaardeerde, vooruitstrevende en alom geprezen tambour-maître het veld moest ruimen. Op de keper beschouwd werd de grand lady weggebonjourd. Haar vertrek bleef met geheimzinnigheid omgeven. Ons verpleeghuis treurde om het plotselinge verlies van de warme persoonlijkheid die meer tussen haar mensen stond dan dat ze achter een dichte deur heel interessant zat te computeren of bilateraaltjes voerde. Sandra had ons verpleeghuis opgestuwd tot bovengemiddeld goed en haar vernederende aftocht met stille trom leidde tot een angstcultuur in het verpleeghuis. Met niemand mocht de om welke duistere reden ook geslachtofferde leidinggevende meer contact hebben, en al was ze melaats verklaard, niemand van het verpleeghuis mocht met háar contact zoeken, voor zover men zich zulks liet welgevallen uiteraard. Want in wat voor een tijd leven we eigenlijk? Niettemin: menigeen kroop in zijn schulp.

Blog De laatste Downer?

De laatste Downer?

30 mei 2016 Samantha Ruesink

Gesprekken over ethische dilemma’s roepen altijd veel emoties, vragen en meningen op. Zo laaide onlangs de discussie over de NIPT (Niet-Invasieve Prenatale Test) ook wel de ‘downtest’ genoemd in alle hevigheid op. Deze test is nu nog voorbehouden aan vrouwen met een verhoogd risico op een kind met het downsyndroom, het edwardssyndroom of het patausyndroom. Naar alle waarschijnlijkheid zal minister Schippers van Volksgezondheid dit jaar beslissen de test breed aan te bieden. Tegenstanders zien hierin het gevaar dat er steeds minder Downers geboren zullen worden en dat de acceptatie van mensen met Down zal afnemen. Maar klopt dit ook?

Blog Altijd over de schutting heen blijven kijken

Altijd over de schutting heen blijven kijken

26 mei 2016 Johan Carbo

Dagen met dompers. Zomerse dagen met geneugten waarvan de meeste door ziekte aan ons neus voorbij gaan. Ik vrees de mentale terugval van de mantelzorger die op blote voeten de marathon loopt over verraderlijke kopspijkertjes en van die gemene vlijmscherpe kiezelsteentjes. Ik duik momenteel hondsmoe mijn bed in. Met het voornemen mijn madelief de volgende dag maar eens gewoon tussen de andere dementerenden in het verpleeghuis te laten en iets ongedwongen leuks voor mezelf te gaan doen. Elke ochtend sta ik voor zonsopgang op, laat ik een traan, en maak ik toch weer nieuwe plannen voor met mijn vrouw, ook al is mijn echtgenote vaak in een stilleven veranderd.

Blog Euthanasie bij kinderen?

Euthanasie bij kinderen?

24 mei 2016 Elke de Quay

'Minister Edith Schippers (Volksgezondheid) maakt een wetenschappelijk onderzoek mogelijk naar euthanasie bij kinderen van één tot twaalf jaar.'

Blog Hoe het begon, vijf jaar geleden

Hoe het begon, vijf jaar geleden

23 mei 2016 Evalie Cecchini-Bonestroo

Daar lig ik dan. Op een vierpersoonskamer in het ziekenhuis. Ik heb nog nooit in het ziekenhuis gelegen en ik vond bloedprikken al zo eng, dat ik het elke keer weer heb uitgesteld. Toen ik uiteindelijk toch ben gegaan, werd ik al snel opgenomen, want de uitslagen van de bloedtests waren niet zo positief.

Blog Voer voor psychologen verpleegzorg

Voer voor psychologen verpleegzorg

19 mei 2016 Johan Carbo

Het begon in Fuengirola. Een weekje mantelzorgverlof in de buurt van Malaga tussen uitbundig getatoeëerde Engelsen van dik boven de zestig. Mannen en vrouwen, van kop tot teen onder de plakplaatjes, nooit zoiets gezien. Ze stoofden zich met hun kermislijf van Happy Hour naar het volgende drinkgelag. Ik was er zomer 2014 om de batterijen op te laden. In plaats daarvan begonnen ze te oxideren.

Blog En zij zeulde haar dochtertje over de schouder door het oorlogsgewoel

En zij zeulde haar dochtertje over de schouder door het oorlogsgewoel

12 mei 2016 Johan Carbo

‘Wist je dat je ratten eet als je radeloos bent van de honger?’ In het eerste jaar van haar parkinson besloten we de vroegste jeugd van Ellen te boekstaven voor met name de kleindochters. Ellen tastte in concentratie haar geheugen af. Zij vertellen en ik schrijven, ik schrijven en zij weer verder vertellen. Ellen ging terug in de tijd en ons huis vulde zich met de geur van trassi. Een bijna vergaan exemplaar uit 1947 van het Engelstalige blad The Warrior kwam uit een schoenendoos tevoorschijn. Catherine Baird portretteerde Elleke Palstra als een ‘prachtig, weliswaar spichtig, lichtbruin getint meisje - een kind met grote donkerbruine ogen, en met lang en een beetje krullend zwart haar. Ze leek op een cherubijntje, een klein engeltje.’

Blog Aanstaande

Aanstaande

10 mei 2016 Tactus Verslavingszorg

Zoals elke dinsdagochtend bel ik om 09.03 uur aan bij Sjaak. Hij doet open en roept zoals elke dinsdagochtend “Je bent te laat!”

Blog Soms ziet troost er anders uit dan verwacht

Soms ziet troost er anders uit dan verwacht

5 mei 2016 Johan Carbo

We slenterden voormalig Koninginnedag door de kasseienstraatjes rond de haven van Vlissingen. De zon perste zich door het wolkendek, het carillon speelde lichtvoetig. Verderop in de winkelpassage een paar in vuurrode hesjes gestoken folderaars. Stond daar het kruimelrestje van de PvdA die vandaag versplinterd, misschien wel verpulverd, het zeventigjarig bestaan met een maskerade probeerde te vieren? Dat vermoeden werd versterkt toen bij de folderaars op borst en rug de tekst BIDDEN HELPT leesbaar werd. Originaliteit kon je de tweede regeringspartij niet ontzeggen.