Rare situatie

Geplaatst op - 2879 keer bekeken

Een half uur later gaat de deurbel. Ik zit vast op de wc en mijn mobiel ligt in de kamer. Ik kan er niet af, mijn darmen zijn te erg van streek om het risico te nemen en de deur open te doen. Ze belt nog een keer aan. Dan hoor ik even later gemorrel aan de deur.

Nog steeds zit ik vastgeplakt aan de wc-bril en krampen mijn darmen harder dan ooit. Maar er komt niets meer. ‘Eef?’ hoor ik op de gang in de galerij. ‘Doe eens open?!’. Ik roep terug, maar mijn stem is zo hees van de prednison, dat ik denk dat ze me niet hoort. Ik hoor haar de trappen aflopen naar beneden. Zou ze het hebben opgegeven?

Even later hoor ik weer iemand in de gang en gaat de voordeur open. ‘Eef?’, roept ze. ‘Ik zit vast op de wc’, antwoord ik met dezelfde hese stem. ‘Ja sorry’, zegt ze, ‘maar je klonk zo radeloos aan de telefoon dat ik het niet helemaal vertrouwde. Dus heb ik de reservesleutel bij de benedenbuurman gehaald. Wel met een smoes hoor’, giechelt ze.

Ze klopt op de wc-deur en voor ik haar kan waarschuwen is de deur al open. ‘Wat een stank zeg! Zit je daar echt al langer dan 5 minuten in?’, vraagt ze met grote ogen en een uitgestreken gezicht. Het is zo’n rare situatie, dat ik ineens heel hard moet lachen. We lachen zo hard dat het pijn doet, maar even is de radeloosheid weg. Even is het allemaal wat luchtiger. Nou ja, voor zover je luchtig kunt zijn in een toilet dat bezet wordt door iemand met IBD.

Evalie Cecchini-Bonestroo

Dit blog is eerder verschenen op www.ccuvn.nl.




Er zijn nog geen reacties. Laat een reactie achter 0


  • Nog geen reacties geplaatst

Laat een reactie achter


Uw naam wordt vermeld op de website bij uw reactie. Uw e-mailadres wordt niet op de website getoond en is enkel bekend bij de redactie. ZorgkaartNederland respecteert uw privacy.
Met het inzenden van een reactie geeft u aan akkoord te gaan met de gedragcodes.

Velden met een * zijn verplicht

Partners van ZorgkaartNederland