Warme jas

Geplaatst op 6 januari 2016 door - 7590 keer bekeken

Bijna 20 procent van de mantelzorgers in Nederland is overbelast. Het is loeizwaar om naast een normale baan een taak uit te voeren waarmee mensen die in de zorg werken hun boterham verdienen. En met de bezuinigingen in de zorg is een professionele thuiszorger niet meer vanzelfsprekend. Steeds meer steeds harder werkende mensen hebben minder tijd om ook nog te mantelzorgen zonder overbelast te raken. Dat snapt iedereen met een greintje onHaags verstand.

Deze jas is niet online verkrijgbaar

Na mijn laatste uitval (2014) had ik moeite mijn huishouden te runnen. Ik wandelde elke dag naar de Albert Heijn - bewegen is gezond! - en kookte een gezond potje voor mijn kinderen. Mijn verstand deed alsof er niks gebeurd was – ontkenning – maar de praktijk demonstreerde het tegenovergestelde. Te zwaar beladen boodschappentassen werden regelmatig door zorgelijk kijkende buren en bekenden meegenomen.  Behalve aan MS lijd ik nu eenmaal aan chronische eigenwijsheid. Mijn topfitte ouders reisden geregeld  honderd kilometer – en weer terug - om te helpen met de tuin en de schoonmaakklussen. Mijn buurvrouw bleek een uitstekende en gezellige taxichauffeur en kinderfeestjesmanager. Mijn puberende mantelzorgkinderen logeerden regelmatig een nachtje bij mijn zus, voor hen even geen zorg over mijn fysiek en het verdriet daarover. Maar als ze thuis waren, stofzuigden ze met frisse tegenzin het trappenhuis. Kleding kocht ik online, maar deze op maat gemaakte zorgmantel is nergens te koop.

Zelfs de stofzuiger missen

Mantelzorgen is zwaar. En om even een taboe doormidden te slaan: het is het niet altijd gemakkelijk om het lijdend voorwerp van mantelzorg te zijn. Het is lastig om te erkennen dat je hulp nodig hebt én die te vragen. Toen ik het zelf niet meer kon, miste ik mijn stofzuiger. Een idioot gevoel natuurlijk. Het is heerlijk dat gedaan wordt, wat moet gebeuren. Al doe je het zelf anders. Maar die warme mantelzorgjas voelt soms een maat te groot en zit tegelijk adembenemend strak.

Zo staat de cirkel rond mantelzorg bol van spanning van de overbelaste mantelzorger en de frustratie van de verzorgde die alles liever zelf zou doen. Zelfs het trappenhuis stofzuigen.

Zonder vleugels

Wat doe je eraan? Alle mantelzorgers verdienen meer aandacht en een vettere pluim dan die onze regering ze gunt. Wie rekent eens uit wat de opbrengst is van zorgkosten uitsparen tegenover het toegenomen ziekteverzuim van mantelzorgers?  Bij het keukentafelgesprek over benodigde zorg worden namelijk geen vleugels voor de mantelzorger geleverd.

Keukentafelgesprek zonder indicatie

Zolang er bezuinigd wordt op thuiszorg zouden mantelverzorgde en mantelzorger eens in de maand een keukentafelgesprek moeten voeren. Standaard. Of er nu aanleiding is of niet. De mantelzorger kan zeggen wat er misschien handiger kan in je huishouden. Maar niet elke keer, als mantelverzorgde staat je leven al genoeg op zijn kop.

De mantelverzorgde geeft aan wat hij misschien anders wil. En zegt hardop en hartelijk dankjewel. Een dagelijkse bedankje  wordt sleets en maakt dat de last dat je het niet zelf kunt zwaarder drukt. Ik ben hartstikke dankbaar dat we met zijn drieën door die rotperiode zijn gekomen: mijn kinderen leven  noodgedwongen met de gevolgen van mijn ziekte. Maar een eeuwig gevoel dankbaar te moeten zijn, maakt mij niet sterker.

En geen vrolijker persoon en moeder.

Anja Prakken (@anjatralala)

PS: Bikkels

Meer inzicht in het leven van mantelzorgkinderen ziet u in het VPRO-programma Bikkels. Terug te kijken op NPO.nl. Je hebt een andere jeugd met een zieke huisgenoot. Of het nu een vader, moeder, broer of zus is met een fysieke, verstandelijke of mentale beperking.




Er is 1 reactie geplaatst


  • Lucinda | 12 januari 2016

    Respect voor je verhaal wat je geweldig verteld met de nodige humor maar ook de volledige waarheid wat speelt.
    Alles word aan andere landen of vluchtelingen gespendeerd maar eigen Nederlanders lijden zeer.
    Ik zelf ben ook al 19,5 jaar mantelzorgster met de nodige tropenjaren die je dan al met de jaren parten gaat spelen, klachten na klachten, maar ja wij zijn ook bikkels en gaan door...
    Succes verder Anja
    Groetjes van Lucinda


Laat een reactie achter


Uw naam wordt vermeld op de website bij uw reactie. Uw e-mailadres wordt niet op de website getoond en is enkel bekend bij de redactie. ZorgkaartNederland respecteert uw privacy.
Met het inzenden van een reactie geeft u aan akkoord te gaan met de gedragcodes.

Velden met een * zijn verplicht

Partners van ZorgkaartNederland