PZC Revalidatiezorg Dordrecht

Mijn vader (91) kwam na een CVA vanuit het ziekenhuis binnen op de revalidatieafdeling van deze instelling met een longontsteking.De revalidatiedoelstelling kon hij daardoor in het begin niet meemaken maar ook later zat zijn depressiviteit hem in de weg. De behandeling op deze afdeling was daarom niet passend voor hem. De plaats op deze afdeling werd een overbruggingsplek met minder passende zorg (verpleeghuiszorg op long-stay afdeling was nodig maar alles was binnen een revalidatiecontext gericht op herwinnen van zoveel mogelijk zelfstandigheid).Tegelijk was een grote verhuisoperatie naar een nieuw gebouw gaande met sterke wisselingen in teams en medewerkers als gevolg. De overdracht van informatie liep daardoor merkbaar schade op. Het had gevolgen voor gemaakte afspraken (uitvoeren benaderingsplan) en het doorkomen van informatie. Medewerkers deden persoonlijk erg hun best, daarvoor alle lof, maar konden ook geen ijzer met handen breken. Er was altijd de bereidheid om te luisteren. Op de revalidatieafdeling moest mijn vader het grootste deel van de tijd een kamer delen en had weinig ruimte voor persoonlijke spulletjes. Een intakegesprek mbt de persoonlijke achtergrond behoorde niet tot het standaard protocol op deze revalidatieafdeling terwijl de al langer bestaande complexe situatie mbt mijn vader daar volgens ons wel aanleiding toe gaf (gemiste kans). Omdat na vier maanden nog geen plaats was op de long-stay afdeling en op de revalidatieafdeling ruimte gemaakt moest worden werd mijn vader tijdelijk overgeplaatst naar een andere instelling 20 km verderop, opnieuw een grote verandering. Hij doorstond die gelukkig redelijk goed. Achteraf werd deze "move" na 14 dagen weer teruggedraaid en kon hij alsnog in een eigen kamer op de long-stay afdeling terecht. Daar is nu wel alle aandacht voor zijn situatie en gaat het een stuk beter.