GGz Centraal, Gooi en Vecht,locatie de Rembrandthof

Mijn zus is hedenavond door de crisisdienst van de Rembrandthof zonder geld en huissleutels in een taxi naar huis gezet terwijl zij niet eens wisten of er iemand thuis was. Ik had haar met tussenkomst van de huisartsenpost naar de crisisdienst gebracht omdat zij die middag met ontslag was gegaan en het tot verschrikkelijke ruzies met haar echtgenoot leidde. Ik heb direct het gesprek verlaten omdat de psychiater aangaf dat een echtelijke ruzie haar eigen probleem was dat zij zelf maar diende op te lossen. Ik was woedend. Haar man is 68 jaar, inmiddels zwaar overspannen en opgebrand, zelf hartpatient met veel pijnklachten van artrose. Al helemaal opgebrand omdat het heel lang heeft geduurd totdat mijn zus zelf hulp aanvaardde. In het verleden al vaker met de psychoses geconfronteerd die dan tot gedwongen opnamen van mijn zus leidden. De afgelopen twee jaar gingen de psychoses gepaard met SIADH, waardoor mijn zus uiteindelijk op de intensive care van een regulier ziekenhuis belandde. Ook nu drinkt zij weer overmatig veel en wil zij niets anders dan alles wat zout is. Hij moest en zou zijn vrouw meenemen met een psychose in remissie. (psychose door Rembrandthof ontkend maar irrationeel gedrag en uitlatingen zijn overduidelijk nog aanwezig). Zij heeft verder zwaar COPD, is rolstoelafhankelijk voor een afstand groter dan 20 meter, tijdens de opname fecaal en urinaal incontentie ontwikkeld, zwaar obees, diabeet en sinds het begin van de psychose hoge bloedruk en natriumhuishouding wisselend. Grootste probleem, ook aanleiding voor de ruzie thuis is dat zij in haar psychose weer is gaan roken maar dat ook doet met de zuurstoftank aan. Nazorg moet nog worden geregeld. Feit is dat de Rembrandthof in het geheel niet opgewassen is tegen patienten die eigenlijk verpleeghuiszorg nodig hebben. Haar echtgenoot was gelukkig terug van boodschappen doen en heeft haar wel weer binnen gelaten maar het had slecht kunnen aflopen. Dit probleem is uiteraard nog lang niet opgelost maar of de Rembrandthof nog iets aan de oplossing bijdraagt, betwijfel ik ten zeerste. De Rembrandthof had mijns inziens voor transfer en nazorg moeten zorgen alvorens mijn zus te ontslaan. Haar echtgenoot kreeg 's ochtends (maandag) botweg het bericht dat hij haar 's middags moest komen halen omdat zij met ontslag ging. De communicatie had ook veel beter gemoeten. Het werkt natuurlijk niet om een partner in een onmogelijke situatie te dwingen. Mijn zus heeft 24 uur per dag zorg en toezicht nodig.