GGzE

Wanneer je psychiatrische hulp nodig hebt, zorg dat je niet hier terecht komt. Patienten zijn hier niet veilig, lopen hier ernstige gezondheidsrisico’s en de zorg die verwacht mag worden ontbreekt op elk denkbaar gebied. Somatische kennis/kennis over de lichamelijke gezondheid ontbreekt op deze afdeling. (Dit mag wel verwacht worden van een dergelijke GGZ afdeling!) Hierdoor is het niet veilig om hier bijvoorbeeld medicatie toegediend te krijgen of een medicatieverandering aan te gaan. Hoewel de ligging (letterlijk naast de PAAZ afdeling van het Catharinaziekenhuis) anders doet vermoeden, is er GEEN samenwerking is met het Catharinaziekenhuis. Wanneer jij/je naaste fysieke klachten ervaart is het dus absoluut noodzakelijk om én dit te melden aan je psychiater én zelf naar de spoedeisende hulp te gaan of de huisarts te bellen. Eis doorverwijzing naar een specialist wanneer je het niet vertrouwt, de GGzE zal dit zelf niet doen namelijk. Ook niet wanneer dit wel moet volgens hun richtlijnen of de bijsluiter van het medicijn! Er worden nauwelijks lichamelijke onderzoeken verricht, ook niet preventief. De informatievoorziening is zeer slecht, naar de patient en naar de familie toe. Vooral met betrekking tot de gezondheid van de patient; de focus van het personeel ligt meer op hoe zichtbaar de patient(e) wel of niet op de afdeling aanwezig is en hoe prettig het contact met het personeel was. De medicatietoediening en het medicatieschema is een rommeltje – regelmatig kon de verpleging niet vinden of bedenken of medicatie nu wel of niet is ingenomen. De afdeling was onderbezet, psychiaters zijn druk, hebben geen tijd voor hun assistenten en patienten. De verpleging spreekt patienten aan op hun eigen verantwoordelijkheid, zelfs bij psychiatrsich zieke patienten! Ook wanneer er ook sprake is van lichamelijke klachten/ziekte. Controle op voedsel en vocht inname ontbreekt. Ik heb zeer geregelmatig een patiente aangetroffen die de hele dag niet gegeten had en te weinig gedronken – de verpleging had wel bij de deur geroepen maar de patiente was door haar lichamelijk klachten niet in staat om zelf naar de zaal te komen zonder hulp. Eten of drinken (anders dan koffie/thee/water) is niet mogelijk buiten de gezette tijden van gezamenlijk eten. De verpleging is vies van somatische zorg en huishoudelijk taken zoals braaksel opruimen of helpen met het wassen van kleding. Ik heb regelematig een patiente aangetroffen op een kaal matras, braaksel op de grond en een vervuilde kamer en badkamer. Bij het vragen om hulp aan de verpleging werd daar raar over gedaan, was er veel tegenzin, en werd de patient alsnog op de eigen verantwoordelijkheid aangsproken terwijl deze doodziek op het matras lag. Afspraken worden niet nagekomen door verpleging, psychiaters, en artsen in opleiding tot specialist. Patient en familie worden niet serieus genomen. Lichamelijke klachten worden gebagetalliseerd. Zeer weinig contact momenten – patienten worden aan hun lot overgelaten wanneer zij niet zelf op de voorgond treden/pro-actief zijn. Verpleging is vooral aanwezig op de verpleegpost. Het is niet duidelijk welke verpleger verwantwoordelijkheid heeft over welke patienten. Op de afdeling is er een special care unit/gang aanwezig. Dit is een loze term. Er wordt NIET vaker contact gezocht met de patienten, de patienten worden niet vaker gecontroleerd, er wordt niet beter op de lichamelijke en psychische gezondheid gelet en er geldt geen speciale behandeling.