Laurens revalidatielocatie Intermezzo Zuid

Zeer mooie kamers en inrichting en enkele vriendelijke verpleegsters verder geen goeds meegemaakt bij de revalidatie van mijn vrouw. Ze lag op de 7e etage. Na 2e herseninfarct was mijn vrouw er best slecht aan toe. Voor haar opname had mijn vrouw 2x per week fysio voor haar arm en schouder. Ook bij opname in ziekenhuis heeft ze hier fysio voor gehad. Bij Intermezzo leek het erop of ze dat maar even vergeten waren. Ze kreeg fysio voor lopen en zelfs dat vonden ze na 10 weken dat niet meer nodig. Fysio daar was alleen maar bezig met dat mijn vrouw zo snel mogelijk daar weg moet. Kwam zeer niet professioneel over. Tijdens opname was gevraagd of bij mijn vrouw eventueel reanimatie uitgevoerd moest worden. Duidelijk besproken en aangegeven gezien de kwaliteit van mijn vrouw haar leven dit niet wenselijk was ook gezien het feit je hier vaak alleen maar slechter uit komt. Uiteindelijk is mijn vrouw in Intermezzo overleden. Ik werd gebeld door de arts die haar vlak daarvoor toch gereanimeerd had. Vreemd toch? Ook had mijn vrouw afspraken in het Erasmus mc. Via de arts van Intermezzo voor eerste bezoek duidelijk vernomen dat hun voor vervoer zouden zorgen en dat ik haar in Erasmus moest opvangen. Bij informeren bleek dat ze vervoer vergeten waren te regelen en dat het toch wel erg wenselijk was dat ik haar dan zelf maar op kwam halen. Ook heb ik meegemaakt dat als mijn vouw op haar alarm-drukknop gedrukt had, het 3 kwartier duurde voordat er iemand kwam. Uiteindelijk had ik haar al kunnen helpen. Als je vervolgens naar de verpleegsters ging om dit af te melden bleek dat die vrolijk met elkaar aan het praten waren. Bij een aantal stonden de patiënten duidelijk niet op de eerste plaats! Ook zat mijn vrouw sinds 2 dagen voor haar overlijden ineens scheef naar rechts op haar rolstoel. Dit was door het personeel niet eens opgemerkt. Toen ik daarom vroeg of ze niet een 3e herseninfarct had gehad werd dit niet goed onderzocht. E.e.a.later met huisarts besproken en die dacht daar duidelijk anders over. Gedragsveranderingen duiden daar wel op. Ook heb ik diverse malen aangegeven dat de medicijnen van mijn vrouw te sterk waren en daar werd niet goed actie op ondernomen. Heb gezegd dat in het verleden al gebleken was dat de spierontspanners niets deden, maar ook die bleef ze maar krijgen. Ook werd door de arts van Intermezzo geen of nauwelijks contact opgenomen met de neuroloog van Erasmus om medicatie te verbeteren. De persoonlijke patiënt begeleiding hier is gewoon ronduit slecht. Ook vreemd dat in een revalidatiehuis met rolstoelen liften zijn aangeschaft waar geen 2 rolstoelen naast elkaar in kunnen, waardoor capaciteit van de 2 liften rond etenstijden veel te klein is. Als zorgverlener zou je hier toch op moeten letten bij het bouwen van zo’n nieuw zorggebouw? Ik raad iedereen aan een ander revalidatiehuis te zoeken!