Waardering van Zorggroep Almere, Flevoburen, centrum voor revalidatie - Almere op 16 augustus 2018

  • 4
  • 7
  • 7
  • 6
  • 4
  • 7

Gemiddeld cijfer

5.8
  • Beroerte

Toelichting

Ik geef mijn beoordeling als kind van een patiënt die met een CVA (herseninfarct) is opgenomen, dus wellicht kwalificeert deze beoordeling niet, maar ik heb er als kind toch een objectievere kijk op dan iemand die helemaal in de kreukels ligt na een beroerte.Omdat ik met mijn andere ouder ditzelfde traject 5 jaar eerder ook heb doorgemaakt in een ander revalidatiecentrum, kan ik één en ander vergelijken. Een wereld van verschil. Ik heb behoorlijk veel kritiek. Natuurlijk is elke patiënt en elke situatie anders, maar ik zie ook verschillen in de aanpak.Vooropgesteld, mijn vader als patiënt heeft veel loyaliteit naar het verplegend personeel, die toch hebben gedaan wat ze kunnen. Ook wat ik heb kunnen zien was men hartelijk en behulpzaam waar mogelijk. Op de verpleging dan ook geen aanmerkingen.Mijn kritiek is gericht op het daadwerkelijke revalidatieproces. Kort gezegd, de patiënt wordt eigenlijk min of meer aan zijn lot over gelaten en er zijn zeer weinig activiteiten. Ook in de eerste periode na opname, die voor een goed herstel na een CVA het meest belangrijk is, laat men de patiënt grotendeels liggen en is er weinig hulp, alles onder het mom van, meneer moet het zelf doen, dat is onderdeel van de revalidatie. Maar daarbij worden er niet echt goede technieken bijgebracht. Ga zelf maar proberen vanuit je bed in de rolstoel te komen, succes ermee. Dat vind ik te makkelijk, zelfredzaamheid is essentieel, maar geef iemand wel de tools om dat te leren. Er is wel therapie hier en daar, maar zeer minimaal. We hebben meerdere malen middagen en ochtenden vrij genomen om bij belangrijke afspraken met de arts te zijn,om vervolgens uren voor niets te wachten, of om te vernemen dat de arts onverwachts een uur eerder al is langsgekomen, waardoor belangrijke informatie alleen met de patiënt werd gedeeld en wij een gefilterde en gekleurde versie van het verhaal kregen (omdat de patiënt de dingen hier en daar anders ervaart en bijvoorbeeld dingen zegt of niet wil toegeven, omdat hij stiekem naar huis wil. Als je mijn vader bepaalde situaties hoort beschrijven kreeg je er een heel ander beeld bij dan de werkelijkheid). Wat een verschil met de revalidatie na een CVA die wij 5 jaar eerder al met de andere ouder hebben meegemaakt. Daar was alles erop gericht dat iemand zich thuis weer kan redden. Goede technieken voor het lopen met rollator en op de trap, maar ook; wat doe ik als toch val, hoe krabbel ik weer op? En meer van dat soort dingen. Veel meer activiteiten om de patiënt ook buiten de therapie in beweging te houden, ook sportactiviteiten, hoe beholpen ook met al die revaliderende bejaarden. Hier leek de instelling toch meer; het zijn nou eenmaal senioren, dus het zal niet meer helemaal goedkomen. Uiteindelijk is mijn vader naar huis gestuurd wegens te weinig vooruitgang, terwijl hij juist in een licht stijgende lijn zat, maar niet voldoende naar de smaak van de arts (ook na herhaaldelijk verzoek, konden de criteria niet concreet gemaakt worden. Of althans niet naar ons toe. Omdat ik zo zeurde hebben ze er bij de laatste afspraak een evenwichtstest met een slechte score bij gehaald als "bewijs". Maar die was daarvoor nooit eerder uitgevoerd, dus we konden niet zijn of hij voor- of achteruit was gegaan. Doet er niet toe, de beslissing was genomen. Nu is zijn thuiskomst inderdaad de genadeklap gebleken en gaat hij, zoals ik had verwacht zienderogen achteruit, omdat hij geen intensieven therapie meer krijgt. Dat terwijl hij juist zo goed bezig was. Ik begrijp dat revalideren geen wonen moet worden, maar ik ben er van overtuigd dat hij net begonnen was met de stijgende lijn, en die is nu onderbroken. Helaas. Faciliteiten waren verder prima en netjes verzorgd. Eten was in mijn optiek als bezoekende dochter weinig gevarieerd (elke zondag kroket en patat, wat ik geen maaltijd voor volwassenen vind), maar daar had mijn vader zelf weinig klachten over, dus dat is het voornaamste.Een aantal verzachtende factoren die ik wel meeweeg 1) mijn vader is zeer eigenwijs en zal niet snel advies van een ander aannemen, 2) hij is in het voorjaar in het ziekenhuis beland, dus wij hebben alle vrije dagen van Pasen, Pinksteren, Hemelvaart en Koningsdag meegemaakt, dus dat zijn natuurlijk traditioneel dagen dat dingen meer stil liggen. Wel jammer, want dat betekende weinig activiteit, maar daar kan de instelling niets aan doen.

2 personen vinden dit een nuttige waardering.

Vindt u dit een nuttige waardering?   Ja

De redactie kan een waardering niet op waarheid controleren. Een waardering is de persoonlijke mening van de inzender.

Ik ben deze zorgaanbieder en wil reageren op deze waardering

Bent u of werkt u voor Zorggroep Almere, Flevoburen, centrum voor revalidatie? Laat uw reactie achter door het formulier in te vullen. Dan plaatst de redactie van ZorgkaartNederland uw reactie onder de waardering.

Partners van ZorgkaartNederland