Aafje, locatie De Twee Bruggen

Het enige positieve in de Twee Bruggen is de afdeling fysio therapie, die zijn heel goed en behulpzaam. De hoofdverpleegster, en een paar van de verzorging/verpleging zijn ook goed, vriendelijk en behulpzaam, helaas zijn die in de minderheid. Afspraken met de hoofdverpleegster worden nauwelijks nageleefd door de rest van het personeel. Na het ochtend was/aankleed ritueel mag men soms niet meer naar de w.c. – al op de po geweest en dat moest het dan maar zijn. Als iemand twee keer vlak na elkaar naar de w.c. moet, mogen ze niet: u bent net geweest, we zijn er niet alleen voor u. En dan zitten ze soms een half uur of 3/4 uur in de urine of poep. Of worden op de w.c. gezet en zitten er vervolgens een half uur. In de nacht lukt het vaak niet om iemand zonder lekken op de po te helpen, alles steeds nat en vuil. Ze laten mensen aanmodderen met veel te zwaar te bedienen rolstoelen. Als ze maar enigszins denken dat je zelf kan, moet je maar ploeteren. Tegen advies van de eigen fysio afdeling in. De noodbel hangt ‘s nachts aan de papegaai boven het bed. Overdag ‘vergeten’ ze meestal de bel te geven aan de mensen, dus kunnen ze er niet meer bij. Onder het mom, de bel mag niet van de kamer af. Als men wel kan bellen, wordt er gezegd we komen zo, wat dan wel 3 kwartier kan duren. Een aantal van de verpleging/hulpen waren ronduit ongeïnteresseerd of zelfs gemeen. Ze knijpen, wassen en drogen hardhandig of snauwen en schelden. Ook hebben ze geen begrip, dat mensen na een herseninfarct soms dingen verkeerd zeggen of begrijpen, of het een beetje verkeerd uit hun mond komt, wat onmiddellijk tegen ze wordt gebruikt. Er is geen enkele privacy; men moet jaren op een eigen kamertje wachten. En als er dan één vrij komt, moet er iemand voorrang, die net binnenkomt en een 'besmetting' heeft. In de 'gezellige' woonkamer maken bewoners ruzie met elkaar, ergeren zich aan elkaar, en vitten op elkaar. Als iemand op de eigen kamer zit, komt er 's avonds niemand langs, en zitten ze in het donker, soms zonder drinken. Als de verzorging het 'warm' vindt op de kamer, zetten ze zonder overleg de verwarming uit en/of een raam open. De cliënten, als ze kouwelijk zijn, zitten in de kou. Po deksel, inco materiaal van de mede kamer bewoner worden in en op de wastafel gelegd. Met vuile handschoenen drukt men op licht- en belknoppen. De w.c.'s op de gang, waar de hele afdeling op moet, zijn vaak vies. De afdelingsdokter wist niet, dat mijn moeder kon staan en met de rollator lopen, een stukje. Een persoon had een medisch probleem, wat pas na 36 uur via de eigen familie werd behandeld en naar een ziekenhuis gebracht.