Aafje, locatie Meerweide

Mijn 93 jarige oma is zo'n 4 maanden geleden vanuit het ziekenhuis na 2 keer thuis gevallen te zijn overgebracht naar de Meerweide. In deze 4 maanden is mijn oma veranderd in een zombie. Haar geestelijke toestand is heel erg achteruit gegaan en staat nu op de wachtlijst om naar een gesloten afdeling te gaan. De zorg is verschrikkelijk slecht en met het personeel (uitzonderingen daargelaten) is niet mee te communiceren als familie. Mijn oma is heel erg in de war en weet het verschil tussen dag en nacht niet. Haar persoonlijk verzorging kan ze ook niet meer zelf. Sinds ze hier zit is nog nooit haar gebit schoongemaakt door de verpleging! Haar gebittenbakje (voorzien door mij van haar naam) vind ik steeds bij de buurvrouw. Koffie en thee wordt bij haar neergezet maar ik gooi dit wanneer ik kom koud weg omdat ze dit vergeet op te drinken. Ik zal een aantal dingen benoemen van deze week. (Mijn vader en ik bezoeken haar om de dag) Ik kom bij in de avond mijn oma en vind op haar medicijnen op haar rollator. Ik vraag een verpleegster wat dit is en ze verteld dat dit haar medicijnen zijn voor de ochtend heeft ze waarschijnlijk niet ingenomen. Nee mijn oma is dement die snapt dit zelf niet dit moet haar gegeven worden! Is lastig was het antwoord, is niet lastig dat is je werk! Mijn oma haar tenen zijn kapot waardoor ze haar steunkousen niet aan kan. Haar benen zit hierdoor vol met vocht. Ik vraag of er een dokter naar kan kijken. Zou geregeld worden en er zou een beschermende pleister op geplakt worden. Twee dagen later nog niets gebeurd. Ik kom op bezoek en mijn oma heeft de kleding al 3 dagen aan met vlekken van het eten erin en ook heeft ze haar shirt achterstevoren aan dit omdat ze vaak niet geholpen wordt met aankleden. Ik neem zelf haar wasgoed mee hier zat geen ondergoed bij. Het schone ondergoed wat ik voor haar had klaar gelegd vond ik terug in haar bed. 3 dagen ook de zelfde onderbroek aan dus en wie zou het bed hebben opgemaakt met de onderbroeken erin?? Het komt ook vaak voor dat mijn oma kleding van de buurvrouw aan heeft en de buurvrouw van haar (mijn oma heeft maat 46 en de buurvrouw 56!) Om over de spullen die kwijtraken maar te zwijgen. Vandaag kwam ik bij mijn oma om 17:45 daarvoor had mijn oma op het belletje gedrukt voor een zuster dit was te zien aan het lampje wat branden. Hoe ver daarvoor en waarom kan mijn oma niet vertellen, maar om 18:45 kwam er een zuster om te vragen wat er was. Nu was er niets aan de hand maar er kan ook wel iets zijn en dan moet iemand dus(minimaal) een uur wachten tot er hulp komt. Ik kan een boek schrijven over deze 4 maanden. Ik vind het verschrikkelijk voor mensen die hulpbehoevend zijn dat dit de zorg is die ze krijgen. Op de momenten dat mijn oma nog helder is zegt ze dat ze dit toch niet verdiend heeft en ze hoopt de 94 niet te halen. De verpleging is absoluut niet toegankelijk voor vragen of opmerkingen. Het is nooit hun schuld of ze weten geen antwoord. Mijn oma schijnt 1 keer per maand gewogen te worden, ze eet erg slecht en ik wilde graag weten hoeveel ze af is gevallen niemand kan mij dat vertellen. We worden in niets op de hoogte gehouden. We hebben een eerder klacht een gesprek met mevrouw Beekman (de manager) gehad. Hierna ging het heel kort iets beter. Weken geleden heeft mijn vader deze mevrouw weer gebeld en haar voicemail ingesproken, je wordt niet eens terug gebeld. De enige in de Meerweide die doet wat ze beloofd is de klantenadviseur. Zelfs de dames van de mantelzorg die je nummer vragen en beloven te bellen doen dit niet. Ik kan nog wel uren door schrijven maar de boodschap is breng je familie hier niet en als ze hier zitten blijf er bovenop zitten en zorg zelf zoveel als je kunt voor ze.