Envida, Zorgcentrum Beukeloord

Ik ben mentor van zus met Alzheimer, die gedwongen werd opgenomen en die 8 maanden na opname overleed. Mijn zus had heftige huilbuien; op mijn verzoek liet men haar met mij bellen, zodat ze rustiger werd. Mijn zus wees alle hulp af (in haar thuis situatie was dat ook zo). Deelname aan activiteiten werden consequent afgewezen. Al gauw wist men de vraag "doet u mee" te ontwijken en werd ze uitgelokt toch iets mee te doen. Toen ontdekt werd, dat muziekactiviteiten haar deed opleven en lachen, heeft men ook individueel muziekactiviteiten aangeboden op haar kamer. Omdat dan iemand alleen voor haar kwam, is muziek zowel actief als passief opgevoerd tot 3 x per week.Ook heeft men uitgezocht, welke muziek haar rustig maken en haar zelfs in slaap kreeg, is die net als de TV de hele dag aangeboden, muziek ook 's nachts.Mijn zus wilde al vlug na opname niet meer eten of drinken, niet met haar lotgenoten samen, niet op haar kamer. Gedwongen voeding was voor mij niet acceptabel. Beukeloord respecteerde mijn zus, probeerde haar te verleiden tot zich laten verzorgen, toch te eten en drinken met lekkere dingen in haar kamer te zetten en haar op te attenderen, het lukte het personeel soms, net zoals het thuis soms lukte en als we bij haar waren, maar uiteindelijk is zij er helemaal mee opgehouden. Toch bleef men het proberen, haar te verlokken enz. In al die 8 maanden heb ik nooit gemerkt, dat men ongeduldig werd, enz. Mijn zus was duidelijk in het aangeven van haar grenzen en dat heeft het personeel gerespecteerd ook als al hun pogingen haar te helpen werden afgewezen.Wat ik persoonlijk zeer gewaardeerd heb, is dat vooral de EEV-ster mij de mogelijkheid gegeven heeft uitgebreid te e-mailen. Ik kan heel slecht telefoneren en mijn fysieke beperkingen maakten het onmogelijk om zelfstandig naar haar toe te gaan. Daarom was het fijn te weten, dat men - als bellen met mij niet ging - mij zou mailen en dat ik ook altijd een reactie terug kreeg.