Laverhof, locatie Cunera

Waardering van Laverhof, locatie Cunera - Heeswijk-Dinther op 28 oktober 2015

Geverifieerd

Mijn moeder woont hier. Het is hier over het algemeen goed geregeld. Ik hoef maar een mailtje te versturen en er komt antwoord en we kunnen iets afspreken. Er is een stuk stabiliteit gekomen omdat mijn moeder aanvankelijk snel is overprikkelt en toen ze daar kwam was ze vaak onrustig. De medewerkers hebben haar toen goed geobserveerd en de constateringen klopten naar wat wij dachten en daar handelden ze naar. Ze observeren de bewoners dus persoonlijk, ik vind dat geweldig goed. Ik zie dat elke bewoner in een ander ziektebeeld zit en ze hebben ieder een ander effect op de behandeling en benadering. Ik heb het idee hoe langer ze de bewoner kennen, hoe meer persoonsgerichter ze werken. Als er iets is, krijg ik een mailtje van de afdelingshoofd of een telefoontje van een medewerker van de afdeling. Soms krijgen we een verzoek voor een evaluatie. Als je iemand wilt spreken dan kan dat altijd. In de lift hangen er posters over de activiteiten die iedereen kan zien omdat ze altijd met de lift naar boven moeten gaan. Ze hebben bij de ingang ook een prikbord met alle informatie. Alles wordt goed bekend gemaakt. In de post van mijn moeder zitten ook flyers en informatie over activiteiten. Ze krijgt verder ook een maandelijkse nieuwsbrief. Ze hebben ook een Facebookpagina gemaakt voor de afdeling waar mijn moeder verblijft. Dat is alleen voor de activiteiten zodat de mantelzorgers kunnen zien wat ze zowel doen, dus er staan geen persoonlijke dingen op. Ik vind dat heel leuk. We kunnen ze ook een privé berichtje sturen via Facebook wat voor sommige mensen een fijne vorm van contact is omdat het erg van deze tijd is. Als ik iets vraag dan luisteren ze en gaan ze erop in. Ik constateerde bijvoorbeeld dat mijn moeder een schuurplek heeft op haar hoofd doordat ze spier dystonie heeft en dus hard drukt tegen haar hoofdsteun. Ze hebben ervoor gezorgd dat ze een bredere hoofdsteun heeft gekregen. Ze zijn ook heel alert op doorliggen. Ze kijken dan alles na voor het slapen gaan, bijvoorbeeld of ze rode plekjes heeft. Ze doen er alles aan om dat tegen te gaan en er wordt dus flink gesmeerd voor het slapen gaan en dat helpt ook. Mijn moeder zit de hele dag in haar rolstoel en in bed ligt ze bijna de hele nacht in dezelfde positie, maar ze heeft nog steeds geen doorligplekken. Er zijn heel veel kleine dingen waar ze op letten. Ze krijgt bijvoorbeeld ook echt dikke geitensokken zodat ze geen koude voeten krijgt. Ze overleggen ook met ons en leggen alles uit. Ze zijn altijd discreet. Er was bijvoorbeeld een bewoner die altijd boos was en na een poosje was hij niet meer boos. Ze gaan er goed mee om en daardoor is het minder geworden. Ik zie gewoon dat ze echt individueel in de behoeften van de mensen staan. Mijn moeder is heel prikkelbaar en een paar keer per dag rijden ze haar met haar rolstoel naar de kamer en zetten ze een kussen achter haar nek. Ze zetten een rustig muziekje op en dat is heel fijn want mijn moeder wordt daar rustig van. Soms zit ze daar wel lang zo, maar voor mijn moeder is dat juist goed. Ik heb allang het idee dat de medewerkers heel prettig naar mijn moeder zijn en ook naar de andere bewoners. Ik ben er regelmatig en dan constateer ik dat gewoon. Ik vind het heel fijn dat de medewerkers mijn moeder op ons verzoek bij haar voornaam aanspreken. Wat ik ook heel goed vind is dat de medewerkers een cursus hebben gehad over hoe ze de bewoners individueel kunnen benaderen en dat ze zich ook echt heel erg inleven en aanpassen aan hoe die persoon is. Mijn moeder protesteert heel erg als iemand haar wilt aankleden. De medewerkers doen dat zo goed, lief en rustig. Ze nemen de tijd en zeggen lieve woordjes en daar wordt mijn moeder rustig van. Ze voelen het aan wanneer ze moeten praten of even stil moeten zijn. Ze halen het beste eruit. Wat ik door de bezuinigingen zie is dat er voor bepaalde dingen minder tijd is. Ik verzorg meestal mijn moeders handen. Mijn moeder vindt het helemaal niet prettig maar ik vind het wel belangrijk omdat er viezigheid onder haar nagels kan zitten. Dat kan soms wel een uur tot anderhalf uur duren. Je kan wel begrijpen dat een medewerker de tijd ervoor niet heeft om nagels te verzorgen omdat dat heel veel tijd kost. Ik zie wel dat ze het wel proberen maar ik zie zelf dat dan niet lukt en heel soms lukt het wel en dan hebben ze het ook gedaan. Ik denk dat als er geen bezuinigen waren, dat de medewerkers het dan wel zouden doen. Als mijn moeder alleen op haar kamer ligt en ze krijgt een beker met drinken, dan is de kans groot dat dat snel op de grond ligt. Het gevolg is dat de medewerkers het haar moeten aanbieden zodat het niet op de grond gaat. Mijn moeder weigert ook heel vaak en daardoor duurt het heel lang voordat haar bekertje leeg is. Die tijd is er niet voor de medewerkers. Wat ze af en toe we doen is zo nu en dan binnenlopen en haar slokje aanbieden. Dus af en toe heeft mijn moeder niet veel gedronken, maar dat komt echt door de bezuinigingen en daar kunnen zij niks aan doen. Mijn moeder heeft een redelijk klein kamertje maar ze kan nog wel draaien met haar rolstoel. De gangen zijn breed genoeg en langs de muren zitten leuningen. Wat ik heel fijn vind is dat ze klapdeuren hebben bij de ingang van elke gang. Op die manier is er minder onrust want je hoort geen andere mensen van de andere afdelingen en wordt er minder gelopen naar de andere afdelingen. Elke klapdeur heeft een andere print voor de herkenbaarheid. Dat ziet er ook heel leuk uit. Er hangen ook mooie schilderijen en dat is ook goed voor de herkenbaarheid voor de bewoners. Mijn moeder vindt het fantastisch en kijkt ook vol bewondering naar de schilderijen. Er is een hele hoek die is beschilderd als een buitenterras met veel details. Per seizoen en feestdag doen ze ook heel veel decoratieve dingen. Ze houden verder ook een kerstdiner en een paasontbijt. Dan mag er bijvoorbeeld ook een familielid komen. Ze hebben verder ook een zitkamer, dat noemen ze een bibliotheek. Ze hebben het ingericht naar de tijd van het tv programma v“Toen was geluk nog heel gewoon.” Het wordt als heel prettig ervaren door de mensen. Het is heel knus en schattig. Ze hebben ook een buurthuis gemaakt op de afdeling, omdat het voor veel bewoners lastig is om naar beneden te gaan. Ze hebben er leuke dingen zoals een tv scherm die aan de muur hangt met een camera/sensor die reageert op de bewegingen die je maakt. Ze hebben veel animerende activiteiten. Er wordt veel gedaan om zoveel mogelijk te kúnnen doen. Ze hebben ook elke avond een tijdstip voor koffie/thee met een lekkernij. Ze richten zich op hetgeen wat de bewoners kunnen doen. Een keer per week komt er iemand met de gitaar en dan zingen ze samen oude liedjes van vroeger. Ze hebben ook wandelmiddagen voor de bewoners die dat nog kunnen. Er komt regelmatig een nagelstyliste langs die de nagels verzorgd van de bewoners in de zitkamer, dat is puur voor de gezelligheid. Ze nodigen verder ook groepjes uit die kunnen optreden beneden en dat moet altijd zo goedkoop mogelijk zijn. Het zou leuk zijn als er bijvoorbeeld wat bekendere mensen komen en als daar dan een sponsor voor komt. Er moet mee sponsorgeld komen voor af een toe een professionele artiest. Ik ben heel blij en een groot compliment voor de verzorgenden. Mijn moeder eet heel goed en ze krijgt wat ze wilt. Ze krijgen een keuzemenu en er is elke avond wel keuze tussen twee dingen. Persoonlijk vind ik het eten lekker want ik geef mijn moeder heel vaak eten omdat dat niet altijd lukt. Als ik dan even proef om te kijken of het niet te heet is, dan proef ik dat het lekker is en het ruikt ook nog eens lekker. Het ziet er gewoon goed uit. Ik vind de medewerkers gewoon heel lief naar de mensen toe en ze gaan heel diplomatiek met de bewoners om.