Waardering van Opella Verpleeghuis Het Baken, Revalidatie en Herstel - Bennekom op 4 augustus 2018

  • 4
  • 8
  • 6
  • 5
  • 4
  • 1

Gemiddeld cijfer

4.7
  • Gebroken heup

Toelichting

De eerste week was perfect. Hartelijke ontvangst, De eerste week moest ik nog helemaal verzorgd worden. Men was er zo als je belde, ze waren vriendelijk en lief . Kortom voor de eerste week toen ik nog zorg nodig had na de operatie was het een 8 -  9 waard. Al snel begon ik op te knappen, heel fijn. Minder fijn dat ik van kamer  moest veranderen en wat achteraf niet nodig was geweest. Die heeft namelijk weken leeg gestaan en de verbouwing van 1 naar 2 personen is s gebeurd, maar niet in praktijk gebracht.De kamer waar ik kwam hing me een lucht van een dierentuin. gelukkig heeft een verpleegkundige hier iets van gezegd en daadwerkelijk aan iets aan gedaan.. maar ook dat leed was al al geleden. De kamer 11 heeft weken leeg gestaan en is niet gebruikt als 2 persoonskamer. Ik had daar graag gebleven, lekker ruim en een beetje in de leefruimte. Hoe meer je zelf kon, hoe minder personeel je zag. Ja alleen om de spuit te geven tegen trombose en 's morgens werd je een handdoek toegestopt.. Er was 1- 2 zusters die wel eens een praatje kwamen maken. om dat ik het psychisch moeilijk had, dat waren  3  zusters.  De  rest wist geen raadt met de moeilijkheden en was zo verdwenen.Ik heb me 7 weken gevoeld als zijnde en niet zijnde. Men zag me niet eens, ik heb me ontzettend eenzaam gevoeld. Probeerde wel bij andere mensen contact te zoeken, maar die waren doof, veel ouder of ik kreeg een heel naar verhaal  over me uitgestort wat k er niet bij kon hebben daar k het zelf al moeilijk had. Er kon zelfs geen goede morgen af of een praatje over de nacht. wel wat is de pijn waarde, bij mij hadden ze beter kunnen vragen wat is de angstwaarde. wel van het schoonmaak personeel kreeg ik aandacht en voelde met je mee. ze begrepen heel goed hoe moeilijk het was hier te zijn. de  (fysio) heeft een goed opgevangen. de arts heeft de medicatie op aandringen van alles en iedereen weer op een oude niveau gebracht, maar toen wat het leed al geleden ik heb veel angst en paniekaanvallen gehad door de prikkels van allerlei ziekte beelden, maar ook ik had geen vertrouwen meer. ik heb me 7 weken ontzettend verveeld en was blij dat ik de laatste week de scootmobiel kreeg.ook de vrijheid die ik kreeg om met mensen een rondje te gaan rijden vond ik positief. Ik ben nu een week thuis en heb nog nachtmerries van het Baken. Ik heb het ervan als gevangenis, grote verveling, de dagen niet door te komen. Mijn advies zou zijn :zorg voor meer vrijwilligers' die mensen bezig houden met een spel , eindje gaan rijden, rolstoelen, praatje, of even erop uit. een praatje maken met echt invoelend vermogen wat het is om daar te zitten. als een verpleegkundige zegt ik kom zo terug en je moet 3/4 uur wachten, dan slaan bij mij mij alle knoppen van de het zenuwgestel door en probeer dat nog maar te kalmeren. samen een badkamer en WC vond ik uitgesproken vies, zeker als ik iedere keer de wc en fontein ontdoen moest van druk. ook al mocht ik maar 30% procent mijn been belasten vind ik 3 keer een half uur te weinig therapie. Vond ik ook voor andere aandoeningen. het eten was heerlijk. jammer dat de muziek en TV's bij tijden z o hard stonden. Buiten was geen plaats zo warm. de hitte maakte het extra zwaar voor personeel en patiënt. ik heb 3 weken hoofdpijn gehad en de eerste dag dat ik thuis kwam was het over. nog een grote tip. het uitzicht van de kamers was afschuwelijk. is het een idee oom die witte muren een prachte kleur teven. dan kaatst het niet naar binnen, de warmte en het licht en je hebt een mooier uitzicht. het is een depressief van te worden;ik dacht soms gek te worden van verveling, zeker die warme dagen. je zat maar in het donker.het leek voor mij steeds meer op een gevangenis. en werd steeds onrustiger. k ben nog jong en een een doe mens en die moet je niet in zo'n barak opsluiten. het personeel deed haar best. mijns inziens hadden ze wel meer tijd voor een praatje.de telegraaf werd iedere ochtend gebracht. maar ik kreeg hem niet of soms 2 dagen later of ik zag hem op een andere kamer liggen. dit heb ik herhaaldelijk aangegeven.gelukkig voel ik me thuis weer goed. weer rustig, geen prikkels, geen angsten en paniek meer. Het is gewoon de omstandigheid waar ik terecht ingekomen ben die niet samenging met mijn prikkelgevoeligheid en hooggevoeligheidde waardering is laag uit gevallen. dit is deels mijn eigen deel daar er zoveel prikkels op me afkwamen die ik niet kon handelen.ieder deed goed zijn best. petje af voor personeel.

3 personen vinden dit een nuttige waardering.

Vindt u dit een nuttige waardering?   Ja

Reactie van/namens Verpleeghuis en verzorgingshuis Opella Verpleeghuis Het Baken, Revalidatie en Herstel - Bennekom

Hartelijk dank voor uw waardering. Helaas lezen we dat u niet over alle aspecten tevreden bent. We hebben contact met u gehad en u geeft aan dat u op dit moment niet in staat bent om er verder over in gesprek te gaan. Dat begrijpen we. Mocht u op een later moment nog verder met Opella willen spreken over uw ervaringen, dan kan dat altijd. U kunt dan contact opnemen via klanttevredenheid@opella.nl.

Met vriendelijke groet,
Opella

De redactie kan een waardering niet op waarheid controleren. Een waardering is de persoonlijke mening van de inzender.

Reageren en contact opnemen

Bent u deze zorgaanbieder of werkt u voor Opella Verpleeghuis Het Baken, Revalidatie en Herstel? Dan kunt u reageren op deze waardering of een verzoek tot contact met de inzender indienen via de pakkethouderomgeving.

Partners van ZorgkaartNederland