Pieter van Foreest, Kleinschalig Wonen Singelhof

Mijn vader die geboren en getogen is in Maasland wilde toen hij niet meer zelfstandig kon wonen graag in Maasland wonen. Via grotere zorgaanbieders (omdat er niet direct plaats was) is mijn vader een maand geleden naar Kleinschalig wonen Singelhof verhuisd. Hij heeft een ruime lichte kamer (op het westen). Pa is snel gewend en lijkt zich al echt "thuis" te voelen in het huis en in het dorp waar hij familie, vrienden en bekenden tegen komt als we met hem wandelen of fietsen (er zijn rolstoelen en er is een duo-fiets beschikbaar). Er is een activiteitenplan gemaakt, waarin interesses van Pa (zoals tuinieren) worden meegenomen. Voor sommige activiteiten zoals fietsen of een kerkbezoek wordt een vrijwilliger gezocht. Er komt ook wekelijks een activiteitenbegeleider die bewegingsoefeningen met de groep doet en een geestelijk verzorger. De begeleiding betrekt de bewoners zoveel mogelijk bij activiteiten die dagelijkse gebeuren zoals aardappelen schillen en was opvouwen. De begeleiding kookt en wast zelf. Ook worden er veel vragen gesteld, zoals over muziek die men opzet, het koninklijk huis, noem een plaats die begint met een A, enz om het geheugen te trainen. De medische zorg is zover ik nu kan beoordelen goed. Er is buiten alleen een plaatsje waar de bewoners kunnen zitten, geen tuin, wat voor mijn vader wel een beetje jammer is. Familieleden kunnen kiezen of zij in de huiskamer of in de slaapkamer met hun ouder willen verblijven of naar "buiten" gaan. Familie kan zelf koffie zetten of een drankje pakken. Begeleiding zorgt ervoor dat familie zich thuis voelt. Ook is er familienet, een internet pagina waar familie en begeleiding berichten en foto's over Pa kunnen zetten. Het fijnst vind ik de liefdevolle bejegening van begeleiding om even met Pa te gaan lopen of een kussentje regelen als hij ongemakkelijk zit, kortom de persoonlijke aandacht van begeleiding die er is voor de bewoners.