Stichting Eykenburg, Zorgcomplex Het Zamen

"Ik lig in Hospice Claude Monet in het Zamen. Sinds 7 juni. Vanavond ((8-7-2016) ga ik dood. Dan ben ik hier een maand geweest. Het was de beste maand van mijn hele leven (64 jaar). Ik wil dat iedereen weet hoe goed ik het hier heb gehad. Zelf kan ik niet omgaan met een computer. Nooit gekund. En nu ik terminaal ben helemaal niet. Daarom vraag ik aan iemand anders om dit rond te bazuinen: Dit was echt de beste maand van mijn hele leven! Wel morgen pas; als ik er niet meer ben. Vanaf dan mag, nee moet ze dat kenbaar maken. Morgen. Of overmorgen. Als ik eindelijk rust heb na een rotleven. Door geweld en misbruik in mijn jeugd ben ik sarcastisch geworden. Onuitstaanbaar geworden. Nooit een relatie willen hebben. Nooit kinderen willen krijgen. Altijd een doodswens gehad, maar vanaf m'n 39e, toen ik ziek werd, echt. Niemand die dat serieus nam. Hier ben ik eindelijk serieus genomen. Er werd naar me geluisterd (alleen 's nachts was daar niet veel of soms geen tijd voor maar dat gaat verbeteren is mij beloofd al maak ik dat niet meer mee). Er is bemiddeld tussen mij en m'n zussen. Er is veel aandacht besteed aan wat ik nodig had om mijn leven af te ronden. Zodat ik niet meer m'n kont tegen de krib gooi maar me zorgen maak of het niet te zwaar wordt voor hen. Op hun aanraden heb ik mijn laatste wensen geregeld. En nu ga ik gelukkig bijna dood. Dat wil ik voor 100.000%. Geen enkele twijfel. Als ik gelovig was zou ik zeggen : Goddank. Maar dat ben ik niet. "