Gelre Zutphen

Vóór de operatie ging alles goed. Het was mij duidelijk, dat ik een klassieke operatie zou ondergaan ook al stond het in de papieren, die bij mijn bed hoorden anders! Ook heb ik het als positief ervaren, dat de chirurg direct na afloop van de operatie contact heeft gezocht/gehad met mijn 1e contactpersoon. Echter direct terug op zaal ging het al mis in de communicatie met het rondlopende personeel aldaar: ik had zelf de beschikking over de morfine-pomp wat me niet was verteld/uitgelegd, maar waar mijn 1e contactpersoon achterkwam toen hij mij opzocht op zaal. In de loop van de dag/avond kwam er regelmatig een verpleegkundige langs om te vragen naar mijn pijn op de schaal van 0-10 en dan gaf ze me 2 paracetamol (wat qua pijnbestrijding net zo goed pepermunt had kunnen wezen alleen veel goedkoper zou zijn, ook dat heb ik meerdere malen aangegeven aan de diverse verpleegkundigen!) In de avond kwam er rond 22h een verpleegkundige vragen in hoeverre ik de morfine nog nodig had en na lang aandringen mijnerzijds mocht ik die nog gedurende de nacht blijven gebruiken. Echter 's ochtends werd de morfine afgesloten terwijl ik duidelijk aangegeven had, dat ik die nog 3-4 keer per uur gebruikte. Ik zou een andere pijnstillerspiegel moeten opbouwen en rond 10h naar huis kunnen! (Naar huis?: hoe dan? Ik heb zelf geen vervoer/auto, de mensen, die mij zouden kunnen vervoeren zijn dit weekend weg, want het zou hier gaan om een klassieke operatie met enkele dagen verblijftijd in het ziekenhuis!! Ik snapte er allemaal niks meer van.) De zaalarts kwam bij me, trok de pleisters van mijn buik en duwde zo hard op mijn buik en mijn rug, dat ik alleen nog maar kon janken en kroelen in mijn bed. Vervolgens liet hij me liggen en liep weg met de mededeling, dat de zuster zometeen de pleisters zou vernieuwen en de morfine weer zou aansluiten. Dat "zometeen" werd wat betreft de pleisters 16h, omdat ik er zelf al 4x om gebeld had en er uiteindelijk iedereen in een ziekenhuispak erom vroeg. De morfine werd me zo weggereden. Het bezoek, dat om 15.45h was gekomen op het bezoekuur zag hoe ik van streek was door het verloop van deze dag en stelde voor naar buiten te gaan. Ik vond op dat moment alles best en ben dus mee naar buiten gegaan. Hij werd gebeld door de verpleegkundige of alles nog wel goed met mij ging (alsof ze nu ineens bezorgd over me was terwijl er de hele dag niet naar me om was gekeken). Tijdens het avondbezoekuur kreeg ik ook weer aanloop en ook met dit bezoek ben ik naar beneden gegaan. Later in de avond vroeg de verpleegkundige weer naar mijn pijnscore en die was nog steeds een 8! Dat vond ze niks gek na alle inspanningen van die dag en dan ook nog maakte ze de opmerking, dat ik er niet uitzag alsof het een 8 was (alsof ze me niet serieus nam) en kwam weer met 2 paracetamol aanzetten. Ik had aan de nachtverpleegkundige aangegeven, dat ik op zondagochtend naar de kerkdienst wou en dat zag zij niet als een probleem. Zij verzekerde me, dat de arts mij zou bezoeken voordat de kerkdienst begon en ook de ontslagpapieren zouden klaarliggen op het moment, dat ik naar de kerkdienst zou gaan. Dit alles bleek echter niet het geval. De kerkdienst begon om 10.30h en om 10.15h had ik nog geen arts gezien. Mijn bezoek heeft me met de rolstoel de gang opgereden en geprobeerd de verpleegkundige duidelijk te maken, wat de haar collega van de nachtdienst mij toegezegd had. Ze reageerde daar niet echt op, maar ze kon ook niet zeggen hoelang de arts nog op zich zou laten wachten. We konden gewoon naar de kerkdienst toe als we dat wilden als we ons na afloop daarvan dan maar weer meldden op de afdeling. Zo gezegd, zo gedaan. De verpleegkundige vertelde, dat de arts al was geweest, de ontslagpapieren waren getekend en ik kreeg een afsprakenkaartje en een stapeltje andere papieren in de hand gedrukt. Als ik het nodig vond, wou ze nog wel proberen de arts op te roepen, maar dat heb ikzelf afgewimpeld. Eenmaal thuis hebben 3 sterke mannen me de trappen op geholpen (ik woon 3 hoog in de binnenstad zonder lift!) en ik ben vrijwel direct naar bed gegaan. In de loop van de avond/nacht werd de pijn heftiger en zoals ik al eerder aangaf, heeft paracetamol bij mij geen effect. Een aantal kennissen van me hadden nog diclofenac zetpillen (100mg) en diclofenac oraal (50mg) in huis en hebben me die aangereikt. Nu gebruik ik in de ochtend de pijnmedicatie, die het ziekenhuis me heeft voorgeschreven, in de loop van de middag 1 diclofenac zetpil en in de avond nog 2 diclofenac oraaltabletjes. Ik heb gedurende de hele week het ziekenhuis (afd. chirurgie) 3 keer en mijn huisarts 2x gebeld met de mededeling, dat ik nog steeds veel pijn heb en nog steeds bots ik tegen de muur van onbegrip aan. Volgens de papieren zouden de pijnstillers, die het ziekenhuis me heeft voorgeschreven toch zeker 24hr moeten werken dus dat ik nog steeds pijn heb na 3 dagen zou niet mogen. Van de andere kant, kan het nog wel zijn, dat ik pijn heb, omdat ik pas enkele dagen terug ben geopereerd! Al met al heb ik dus geen positieve ervaring met het Gelre Ziekenhuis Zutphen en vooral de manier waarop er wordt omgegaan met mijn pijn vind ik allesbehalve lovend.