Menzis

Het leek allemaal zo mooi en alles in het basispakket. Een doorverwijzing naar Duitsland om een nieuwe heup te krijgen. Menzis werkt samen met een aantal ziekenhuizen en een Kurort. Laat ik duidelijk zijn: de orthopedisch chirurg is fantastisch en de zorg in het ziekenhuis ook. Menzis biedt aansluitend drie weken revalidatie in het Kurort. Een belangrijke reden om de grens over te gaan. Toch begint daar de ellende: 1)Een levensgevaarlijke chauffeur die mij in zijn eigen auto naar het Kurort vervoert. 2) Aan onbehoorlijkheid grenzende onvriendelijkheid wanneer ik vragen heb over het beloofde versus wat ik daadwerkelijk krijg. 3) Beloofde persoonlijke behandel plan en therapie programma: geen sprake van. 4) Het hoofd van de kliniek schreeuwt mij, nadat ze lucht heeft gekregen van mijn verbazing over e.e.a , ruim tien minuten woedend toe in plaats van iets te doen aan de merkwaardige gang van zaken. In de rest van de drie weken heb ik veel bijgeleerd. 5). Een tafelgenoot, privépatiënt, wordt door dezelfde Chefarzt in de watten gelegd. Dagelijks wordt haar gevraagd of ze wel voldoende "Anwendungen" op haar programma heeft, of er niet nog iets is wat zij voor mevrouw kan betekenen. 5). De consensus: je kunt wel in Reha gaan, maar verwacht er vooral niets meer van dan nog drie weken niet naar huis en met geluk een soort groepstherapieprogramma. Natuurlijk praten mensen met elkaar. Niet zelden hadden ze nog erger meegemaakt dan ik. Intimidatie. Geen gehoor vinden. Een ander "Bettenhaus" dan ik waar aftandse bedden stonden met 2 cm dunne matrasjes. Het Poolse kamermeisje dat uiteindelijk ergens nog net zo 'n matrasje vandaan haalde uit medelijden met de dame die steeds meer pijn kreeg en nauwelijks kon slapen.Sommigen troffen ongeïnteresseerde, volkomen murwe therapeuten. Die mogen vrijwel niets voor je doen, wat blijkt vast te zitten aan hoe je bent verzekerd. Veel leerlingen worden ingezet, zonder begeleiding. De eerste anderhalve week vreselijk slechte avondmaaltijden. Daarna werd het beter. Duidelijk een andere kok aangetreden. Ach het is teveel om hier te verwoorden. Toch vond ik het nodig. Misschien hebben anderen er iets aan. Als je weet welke haken en ogen er kunnen zijn is het hopelijk makkelijker vooraf de goede vragen te stellen. Ik kan me niet voorstellen dat Menzis niet weet hoe het daar toe gaat. Wanneer je topzorg wilt bieden ben je toch juist heel kritisch op wat een zorgaanbieder daadwerkelijk doet? Wat er top is: de Zorgadviseur die ik als trof en die de rechtstreeks aanleiding werd voor overstappen naar Menzis. Het vervolg blijft zeer achter bij wat beloofd werd: de vinger aan de pols: ze zou tijdens mijn verblijf regelmatig bellen om te vragen hoe het ging en of zij nog iets kon doen voor me. Niets gehoord, ook niet na thuiskomst. Wat te denken geeft. Natuurlijk zal ik e.e.a. ook voor Menzis opschrijven. Maar nu eerst dit zodat anderen hun voordeel kunnen doen met mijn ervaringen.