Anesthesioloog Dasselaar, N.T. van

Ik ging naar deze arts voor een second opinion, omdat mijn vorige arts ontzettend bot was en geen empatie toonde. Tijdens het gesprek was het in de eerste zin al duidelijk dat hij niet geïnteresseerd was in mijn klachten of mijn hulpvraag en dat hij zijn collega niet ging afvallen. Hij toonde nul empathie en gaf, zonder te horen hoe het op dit moment gaat, waar ik last van heb en wat mijn hulpvraag is, aan dat hij precies hetzelfde zou hebben gezegd als de eerste arts. Ik leef acht jaar in continue pijn en dan ga je naar een arts voor hulp en dan is dat een man die totaal geen inzicht heeft in mijn leven. Het erge is daarin dat hij het ook niet probeert te krijgen. Volgens hem kan ik kiezen om te stoppen met het slikken van de medicatie en in meer pijn leven of dit niet te doen en heel veel last hebben van de bijwerkingen. Ik moest maar blij zijn met de momenten wanneer de pijn wat minder is en dat er genoeg mensen zijn met ziektes waarvoor geen medicatie helpt. Verder kon ik net zo goed naar de huisarts voor het aanpassen van de medicatie (half jaar op deze afspraak gewacht). Toen ik vroeg of hij een afbouwschema had, keek hij me aan of ik gek was. Ik had deze namelijk een aantal jaar terug gekregen bij het LUMC. Hij zei toen snel hoe het zou kunnen, waarna ik vroeg of hij dat ook op papier had voor mij. Toen zei hij nogal bot 'Dat kan je toch wel onthouden..'. Als hij zich enigszins had ingelezen of mijn klachten/hulpvraag had uitgevraagd, dan had hij geweten dat juist het geheugen een van de problemen is. Nee, ik kan dingen niet meer onthouden. Van sommige mensen vraag je je echt af wat ze te zoeken hebben in de gezondheidszorg.