Huisarts Elings, M.W.G.M.

Al een tijdje had ik last van een beknelde zenuw; gevoelsverlies en tintelingen in de pink en ringvinger. Ik ben persoonlijk niet iemand die snel naar de huisarts gaat. Ik wacht altijd af om te zien of iets vanzelf al overgaat. Een andere reden dat ik altijd afwacht is omdat ik ook niet veel tijd heb om bij de huisarts langs te gaan vanwege mijn werk. Uiteindelijk kwam ik dus aan bij de huisarts op het moment dat ik al stekende pijnen had vanwege mijn zenuw. Ik werd simpelweg naar huis gestuurd met de boodschap dat ik het maar af moest wachten. Op dezelfde dag kwam waarschijnlijk mijn zenuw op de één of andere manier helemaal knel te zitten. Ik kon inmiddels mijn hele linkerarm niet meer gebruiken. Ik belde weer voor een afspraak. Nogmaals daar aangekomen werd ik simpelweg naar huis gestuurd met ibuprofen! Op het moment dat je vraagt om een specialist, aangezien de ernst van de klachten dit benodigd maakt, word je simpelweg afgesnauwd. Wat een arrogante arts! Zijn behandelmethode van een volledig geblokkeerde linkerarm is dus pijnstilling. Het idee is dat het wel "vanzelf" zal overgaan. Dit is in complete tegenstelling tot wat er bekend is over zenuwbeknellingen. Deze moeten zo snel mogelijk met behulp van een elektromyografie in kaart gebracht worden om te zien waar de knelling precies zit. Aan de hand hiervan moet er direct aan de slag gegaan worden met fysio en manuele therapie. Een arts moet overbehandeling en de daarmee gepaarde kosten inderdaad proberen in te dammen. Dat geeft een arts echter niet het mandaat om hoognodige zorg te ontzeggen. Uiteindelijk beslist wettelijk de patiënt over de behandeling en deze arts wil dat blijkbaar niet erkennen.Wat een erbarmelijke praktijk en arts!