Huisarts Visser, R.P.

Mijn vader zou geen kanker hebben maar de ernstige vermagering en bloed in zijn ontlasting zouden komen door de metformine (medicijn bij diabetis). Volgens de internist, zo bleek later, volstrekte onzin. Na maanden ellende bleek dat hij toch wel darmkanker had. Na de operatie die uiteindelijk volgde, kreeg mijn vader een naadlekkage. Het is een wonder dat hij dat overleefde want de ernstige delier die mijn vader had, werd niet door Visser opgemerkt. Daardoor bleef ook de naadlekkage vier maanden onopgemerkt. Met alle gevolgen van dien. In plaats van naar het ziekenhuis werd hij naar een verzorginghuis gestuurd en werden de klachten als psychisch gezien. Doordat mijn zus werkzaam is in het medische circuit en de juiste paden wist te bewandelen, heeft uiteindelijk een andere medicus Visser ervan moeten overtuigen dat mijn vader naar het ziekenhuis moest en niet naar een psychiater. Toen mijn zus Visser daar later op aansprak, gaf hij aan dat hij toch gedaan had wat wij wilden. Ook op de infectie die mijn vader aan zijn urineweg had, moest mijn zus hem opmerkzaam maken. Excuses hebben we nooit gekregen. Mijn ouders hebben een andere huisarts genomen.