Neuroloog Hoebert, M.

Op 8 november 2014 kreeg ik een acute hernia. 2 dagen later naar de huisarts. Verging van de pijn. Zij heeft me gelijk doorgestuurd naar de neuroloog. Helaas vond hij het geen urgentie ondanks de pijn en ondanks de uitstraling tot mijn tenen en dat ik uitval had aan mijn voet. Zelfs na telefonisch aandringen van de huisarts en mijzelf. 21 november kon ik eindelijk terecht, gelukkig met gelijk een MRI scan op aandringen van mijn huisarts. Op de MRI was een enorme hernia te zien. Maar er werd niet geopereerd ondanks dat ik nog steeds uitval in mijn voet had. Pijnstillers deden niets dus schreef hij me Lyrica voor. Dit hielp in eerste instantie, maar van korte duur. Het bleek een zware antidepressiva te zijn. Ik wenste dat ik daar nooit aan was begonnen. Kwam in 6 weken 7 kilo aan, opgezwollen benen, vergeetachtig. Eerst erg vrolijk, maar vervolgens depressief. Kon geen auto meer rijden. Als ik er eentje vergat viel ik in een zwaar gat. Heb 2 weken nodig gehad om af te kicken. Maar ben nu 2 maanden later nog steeds niet de oude. Dan mijn klapvoet, die is er nog steeds. Waarschijnlijk onherstelbaar beschadigde zenuw door het te lang vast zitten. Als de zenuw gelijk was vrijgemaakt had ik misschien een kans gemaakt. Maar deze arts vond dat niet nodig. Toen ik eindelijk werd doorgestuurd was de neurochirurg daar ook al verbaasd over het trage handelen. Vlak voor de operatie had ik "ineens" minder pijn en was de conclusie dat de zenuw vrij was. Helaas nog steeds de klapvoet. Nee deze arts zal ik zeker niet aanraden.