Orthopeed Haan, R. de

Tot tweemaal toe heeft dr. De Haan bij mij een verkeerde diagnose gesteld. Wat hij (april vorig jaar) aanzag voor heupklachten bleek een ontsteking in mijn onderrug te zijn. Als hij mij niet alleen bij mijn eerste bezoek maar ook bij een later bezoek had onderzocht, was die ontsteking wel opgemerkt. Dat had mij veel nare, dure onderzoeken en weken gesukkel en op krukken lopen gescheeld. Een schoonzusje (acupunturist) stelde wel de juiste diagnose, en na twee behandelingen door haar was ik van de klachten af. Twee maanden daarna kreeg ik veel last van mijn knie, a.g.v. overbelasting. Ik was wat te enthousiast gaan tuinieren, fietsen, tennissen, nadat ik van mijn rugklachten af was. De huisarts probeerde van alles aan pillen, maar niets hielp. Ik had af en toe koorts, en kon me op het laatst nauwelijks meer bewegen. Schouders, rug, alles deed pijn. Ik was tot niets meer in staat. Zelfs wc-bezoek en trappenlopen was een verzoeking. Ik kon niet meer fietsen noch autorijden. De huisarts verwees me weer naar een orthopeed. Omdat De Haan de enige was die mij snel zou kunnen helpen, besloot ik ondanks mijn eerdere negatieve ervaring met deze arts me toch maar tot hem te wenden. Ik bleek een scheur in mijn meniscus te hebben en zou daaraan geopereerd worden. Een paar dagen voor deze operatie kon mijn jongste dochter mijn 'lijden' niet langer aanzien (zij is basisarts). Zij kon zich bovendien niet voorstellen dat het alleen mijn meniscus was. Ze was op dat moment zelf werkzaam in TerGooi Blaricum en regelde binnen een paar uur een afspraak met mij bij een reumatoloog. Die constateerde mbv een bloedonderzoekje dat ik jicht in mijn knie had. Hij haalde eindelijk het vocht uit mijn knie (de huisarts en de orthopeed wilden dat ondanks mijn herhaald verzoek niet doen) en een spuit prednison erin. Al bij thuiskomst voelde ik me als herboren, die nacht sliep ik voor het eerst na maanden weer lekker. Het eindeloze geklungel van zowel mijn huisarts als de orthopeed heeft ertoe geleid dat ik nu al ruim een jaar prednison moet slikken. Weliswaar al snel aan het afbouwen, maar met als gevolg veel last van mijn ogen (bloeduitstortingen, gezwollen, jeuk) en gewichtstoename. De meniscusoperatie is geheel van de baan. Dat was waarschijnlijk helemaal fout afgelopen... En het blijkt dat veel mensen van boven een 50 jaar een scheurtje in hun meniscus hebben zonder daar last van te hebben. Mijn huisarts raadde mij aan om een klacht in te dienen tegen De Haan, maar ik weet uit ervaring dat men elkaar toch het hand boven het hoofd houdt. Verspilde moeite. Op aanraden van een vriend die fysiotherapeut is, ventileer ik mijn klacht(en) nu maar zo.