Plastisch chirurg Pot, W.J. van der

Ik heb lang getwijfeld of ik de operatie echt zou doorzetten, maar toen ik besloot dat dit was wat ik wilde ging alles in sneltreinvaart. Amper 2 maanden na de eerste afspraak bij het ziekenhuis lag ik al op de operatietafel.(Ik ben door dr. Pot geopereerd bij het Rode Kruis Ziekenhuis) Hoewel je daar toch aardig naakt op je operatie wacht(alleen zo'n schattig blauw jasje) voelde ik me erg op mijn gemak gesteld. Ik heb mezelf vaak eraan herinnerd dat het pijn zou gaan doen, maar ik was er toch niet goed op voorbereid. Ik ben erg blij met de steun die ik gehad heb van de zusters bij de nacht in het ziekenhuis, ze stonden de hele nacht voor mij klaar. De ochtend daarna werd ik geholpen bij het wassen van mijn wonden en kon ik weer naar huis. Eerst werd er nog even gekeken naar mijn wonden door de dokter en de assistenten, zij vertelden me dat het erg erg goed uitzag, ook de zuster vertelde dat ze het er goed uit vond zien. Toen ik eenmaal thuis was, had ik veel pijn. De dag erna leek het eigenlijk veel minder te zijn, maar blijkbaar was ik nog erg gedrogeerd want een paar dagen later kwam de klap hard aan. Terwijl de tijd verstreek had ik toch wat twijfels over de heling van de wonden en toen heb ik gebeld naar de kliniek. Hier werd ik uitstekend geholpen door de medewerkers die zelf ook veel wisten over de operatie. Later wilde ik toch nog even een checkup en heb ik gebeld, ik kon meteen die middag nog komen en er werd verteld dat het er goed uit zag. Ik ben erg blij dat ik de operatie heb gedaan. Het ziet er mooi uit en veel meer in verhouding met mijn lichaam. Ik heb goede hulp gehad van de medewerkers en werd goed naar mijn vragen geluisterd. Ik wist niet veel van wat er na de operatie te verwachten was, ik heb me wel ingelezen, maar toch was het moeilijk te verwachten, aangezien het per persoon verschilt.