Blogs van Bea de Bruin

Mijn naam is Bea de Bruin-Bijl, ik ben getrouwd met Hans en wij hebben vier kinderen en vijf kleinkinderen. Ik ben 59 jaar, ik heb toen ik 50 was een hbo-opleiding theologie afgerond.
Met deze opleiding wilde ik graag wat doen, maar mijn gezondheid ging achteruit in. In 2007 werd darmkanker geconstateerd. Daar ben ik van genezen.
Ook heb ik fibromyalgie, slik ik medicijnen voor te hoge bloeddruk, heb ik artrose in mijn knieën en  is mijn cholesterol te hoog, maar heb ik problemen met de medicijnen hiertegen.

Blogs van deze auteur

  • De mallemolen: een nieuwe knie

    Na jaren dubben heb ik de knoop doorgehakt: ik ga voor een nieuwe knie! En toen begon de mallemolen. Na het eerste consult, waarin ik akkoord ging met de operatie, kreeg ik papieren mee om een afspraak te maken voor de operatie. Maar daarvoor moet eerst preoperatief onderzoek plaatsvinden.
  • Een knoop doorgehakt

    Al eerder schreef ik een blog over mijn dilemma over een nieuwe knie. Ik heb een beslissing genomen, de nieuwe knie zit er inmiddels in. Ik zal jullie met mijn blogs meenemen in het traject er naar toe, de ziekenhuisopname en het revalideren. Hiermee wil ik ook anderen waarschuwen en wijzen op hobbels en kuilen richting een nieuwe knie.
  • Van mens zomaar patiënt

    Zo zit je om half zeven na het diner even een quiz te kijken en zo pak je een tasje in om naar het ziekenhuis te gaan en kom je in een andere wereld terecht.
  • Ondervoed!

    ‘Utrechtse ziekenhuizen presteren steeds beter. De ziekenhuizen laten nog wel punten liggen bij de aanpak van ondervoeding’. Uit de AD top 100, zaterdag 14 november. Deze zin bracht mij acht jaar terug toen ik vier weken in een van deze ziekenhuizen verbleef.
  • Bijzondere ervaring

    Mensen zeggen weleens dat je in het leven alles een keer meegemaakt moet hebben. Toch zijn er zaken die je liever niet meemaakt. Ik heb pas iets meegemaakt wat ik graag had overgeslagen.
  • Vroeger alles beter?

    Nee, natuurlijk was vroeger niet alles beter. Toch kan ik soms heel erg verlangen naar hoe simpel de dingen toen waren. Althans in mijn ogen. Moest je voor je gevoel naar de huisarts dan ging je naar de huisarts, je ging de wachtkamer binnen en vroeg: ‘wie is de laatste?’ Uiteraard kon het gebeuren dat je twee uur in die wachtkamer alle verhalen van al die mensen moest aanhoren, maar je kwam in ieder geval aan de beurt.
  • Nieuwe knie of nie(t)?

    Te jong voor tafellaken, te oud voor servet. Zo voelt het wanneer ik, 59 jaar, met mijn versleten knie bij een arts zit. Te jong voor een nieuwe knie, maar te oud voor nieuwe experimentele behandelingen. Wat overblijft, is de tafelloper, oftewel een standscorrectie. Net als de loper is het revalidatietraject lang.