Blogs van Niek van den Adel

Niek van den Adel ging in 2010 onderuit met zijn motor en hield hier een hoge dwarslaesie aan over. Een bijkomend extraatje genaamd een syringomyelie, zorgt ervoor dat hij nog steeds een vaak geziene gast is in verschillende (universitaire) ziekenhuizen. Pijn, spasme en een hoop verlies van lichaamsfunctie. Hij weet als geen ander hoe belangrijk het gedrag van zorgmedewerkers is op zijn verblijf in verschillende ziekenhuizen.
Hij werkt als spreker en trainer in de gezondheidszorg en maakt hierbij veelal gebruik van zijn eigen ervaringen. Hij schrijft en spreekt met een traan en een lach. Het maakt niet uit, als het mensen maar raakt. Met zijn horeca hart is het zijn doel om de zorg (nog) gastvrijer te maken. Inmiddels werkt hij fulltime, is hij vader van 2 kinderen en getrouwd met zijn ergotherapeute. Heel onethisch maar wel heel leuk! Kijk voor meer informatie op Niekvandenadel.nl. Reageren op de blogs van Niek? n.vandenadel@trainmark.nl 

Blogs van deze auteur

  • Wachtkamerverhalen

    Moedeloos zit ik in een hoekje te luisteren. Een moeder zegt dwingend tegen haar zoontje dat hij stil moet zijn. Tegenover mij zit een oudere meneer, stil, met een bijna serene rust over zich heen. Wat gaat er in zijn hoofd om? Mijn medewachtende naast mij leest de drie maanden oude Story, die kennelijk zo goed gelezen wordt dat hij uit elkaar valt.
  • Het empatisch vermogen van een bospaddenstoel

    Beste dokter, Ik zal u een plezier doen en u niet bij naam en toenaam noemen, maar het liefst zou ik dat wel doen hopende dat dit blog u bereikt. Want wat er vanochtend is gebeurd, maakt mij verschrikkelijk boos. Boos? Nee eigenlijk heel verdrietig. Verdrietig omdat er kennelijk nog zoveel mis is in zorgland en u geen andere mogelijkheid zag mij, ons, zo te behandelen deze morgen.
  • De patiënt centraal

    “Niek, we hebben een nieuw traject. We gaan de patiënt centraal stellen!” Ik probeer mijn gezicht nog in de plooi te houden, maar dat gevecht verlies ik. “Maar wat hebben jullie dan de afgelopen 25 jaar gedaan?”, vraag ik. Ik zit aan tafel bij een grote zorginstelling waar ik ben uitgenodigd om mee te denken over de nieuwe strategische visie.
  • Mystery shoppen in verpleeghuizen

    “Goedemiddag, ik kom kijken of er een mooi plekje voor mijn oma beschikbaar is”. De baliemedewerker reageert enigszins verrast door mijn ietwat rare vraag. “Ja, ik dacht, ik ben nu toch in de buurt, even kijken hoe gezellig het hier is.”