Moeten patiënten maar wennen aan langer wachten?

Geplaatst op 22 november 2018 door - 382 keer bekeken

Foto Moeten patiënten maar wennen aan langer wachten?

Stel: u bent 80-plus. U woont in Zeeland. Er is alleen een kleine supermarkt in uw woonplaats, maar met de auto kunt u overal komen waar u wilt. U gaat wat minder zien. In oktober 2018 kunt u terecht op de oogpoli. U krijgt te horen dat u een staaroperatie nodig hebt om te kunnen blijven autorijden. Dan blijkt dat u pas volgend jaar juli weer terecht kunt voor een oogmeting.

En waarschijnlijk moet u daarna nog een paar maanden wachten op de oogoperatie. Tijdens de uitzending van Kassa van zaterdag 3 november 2018 vertelde meneer Kools dit verhaal. Misschien hebt u deze uitzending ook gezien en hebt u zich net als ik boos gemaakt dat meneer zo lang moet wachten.

Nog bozer

Ik werd in ieder geval nog bozer toen de presentatrice een quote uit de reactie van de NVZ (Vereniging van ziekenhuizen) voorlas: “hoe vervelend we het ook vinden, patiënten zullen eraan moeten wennen”.

Evenals de NVZ ben ik ook bang dat de wachttijden blijven oplopen, zeker in de oogheelkunde. Een staaroperatie is een planbare ingreep. Dan is het moeilijk te verteren dat een 80-plusser langer dan 9 maanden moet wachten. Dat is ver boven de Treeknormen (afspraken tussen zorgverzekeraars en ziekenhuizen) waarbij een patiënt voor een eerste afspraak binnen vier weken bij een polikliniek terecht kan en voor een behandeling binnen 7 weken.

Alternatieve behandelingen

Oké, wat langer wachten bij staar kan geen kwaad: je kan niet blind worden. De staar zal wel langzaam erger worden en je ziet steeds minder goed. En als langer wachten betekent dat je wél veilige en goede zorg kan krijgen, dan heb je dat liever, toch?

Nou, nee: patiënten moeten niet zomaar genoegen nemen met ‘Sorry, het duurt iets langer’. Voor je het weet is ‘iets langer’ érg lang geworden. En sowieso zijn ziekenhuizen die wachttijden hebben boven de norm verplicht hun patiënten te wijzen op alternatieven bij andere ziekenhuizen of zelfstandig behandelcentra.

Niet geholpen door Kassa

Terug naar de uitzending van Kassa. Ik kijk naar een tranentrekkende scene: Meneer Kools maakt zich zorgen of hij wel kan blijven autorijden. In het donker merkt hij nu al dat dit lastiger wordt. Zonder auto raakt hij zijn sociale contacten en zijn vrijheid kwijt, vreest hij. Er rijden in de omgeving geen bussen meer.

Van mij hoeft zo’n scène niet zo nodig op tv. Ik geloof echt wel dat meneer Kools zich zorgen maakt. Iemand met staar kan zich inderdaad minder veilig voelen met autorijden. Of zelfs te slecht gaan zien om nog een rijbewijs te mogen hebben.

Zorgbemiddeling van de zorgverzekeraar

Wat wél uitgezonden had moeten worden is dat zijn zorgverzekeraar kan uitzoeken of hij bij een ander ziekenhuis of andere oogkliniek sneller terecht kan. Dat heet zorgbemiddeling.

En ja hoor, nog voor het einde van de Kassa-uitzending bleek meneer al in november terecht te kunnen in Brugge. Hartstikke fijn voor meneer Kools. Maar Kassa had ook de kijkers kunnen informeren door te vertellen dat mensen die te lang moeten wachten zich kunnen melden bij hun zorgverzekeraar voor zorgbemiddeling. Niet wennen dus aan de lange wachttijden, maar zelf aan de bel trekken.

Meer weten?

- Oogvereniging
- Waarderingen over zorgverleners die staar behandelen




Er zijn nog geen reacties. Laat een reactie achter


  • Nog geen reacties geplaatst

Laat een reactie achter


Uw naam wordt vermeld op de website bij uw reactie. Uw e-mailadres wordt niet op de website getoond en is enkel bekend bij de redactie. ZorgkaartNederland respecteert uw privacy.
Met het inzenden van een reactie geeft u aan akkoord te gaan met de gedragcodes.

Velden met een * zijn verplicht

Partners van ZorgkaartNederland