De eerste traan in het revalidatietraject

Geplaatst op 2 augustus 2018 door - 1317 keer bekeken

Foto De eerste traan in het revalidatietraject

De eerste traan is gevallen. Eigenlijk was het meer een heel traag en voorzichtig rollen langs mijn wang. Eén traan uit mijn rechteroog. En dat was duidelijk NIET mijn bedoeling.

Sarcoïdose en dan? Anja de Jong doet in haar blogs verslag van haar reis door revalidatieland. Tijd voor een update.

Niet bij onze eerste kennismaking. Ik dacht dat ik sterker was, meer afstand kon houden. Zeker zo'n eerste keer. Kom op zeg!

 

Het begon goed, leuk en ontspannen. Voorstellen aan elkaar, uitleggen waarom zij mij ging begeleiden en niet diegene die de screening had gedaan. Gelukkig is er ook met haar de zo belangrijke 'klik'. Als ik die niet heb, dan kan er zo maar weken overheen gaan voor ik mijzelf open kan stellen.

Al kletsende weg bemerkte ik wel dat ze goede en scherpzinnige vragen stelde die dichterbij en dichterbij kwamen. En ja hoor, ineens die brok in mijn keel, wat heen en weer schuiven op mijn stoel, grapje er tegen aan gegooid. Het mocht niet baten. De vragen waren te goed en - helaas - te herkenbaar en daardoor confronterend. Ik kon er niet omheen. Ik wilde er ook niet omheen. Want als ik dat zou doen, dan heeft het hele revalideren geen zin en had ik er niet aan moeten beginnen.

De traan kwam toen ze zei: "Het lijkt me heel frustrerend voor je dat de sarcoïdose zó onvoorspelbaar is en dus ongrijpbaar. Volgens mij loop je constant op je tenen om het vol te houden."

Pats!

Ze heeft gelijk. Helemaal gelijk. Ik kon niks zeggen. Ik gaf antwoord met mijn éne traan.

 




Er zijn 3 reacties geplaatst


  • Jannet | 11 augustus 2018

    Lieve Anja, heel veel Zegen voor de behandeling en heel veel sterkte ook om het te ondergaan.
    Ik leef met je mee en bid voor je.
    Bijzonder dat je je verhaal over het traject wilt delen.

    Groetjes, Jannet

  • Thea | 5 augustus 2018

    Confronterend dus. Ik hoop van ganzer harte dat het je gaat helpen.

  • Inge | 3 augustus 2018

    Lieve Anja,
    Jou verhaal, jou traan zo herkenbaar. Het moment dat iemand ziet wat je voelt zonder dat je het allemaal woord voor woord moet uitleggen is zo waardevol en zo confronterend tegelijk dat die ene traan zoveel tegelijk kan betekenen!!! Heel veel sterkte en hou vol!! Ik kan uit eigen ervaring zeggen dat het zeker de moeite waard is.
    Gr. Inge.


Laat een reactie achter


Uw naam wordt vermeld op de website bij uw reactie. Uw e-mailadres wordt niet op de website getoond en is enkel bekend bij de redactie. ZorgkaartNederland respecteert uw privacy.
Met het inzenden van een reactie geeft u aan akkoord te gaan met de gedragcodes.

Velden met een * zijn verplicht

Partners van ZorgkaartNederland