Herstel na operatie: wat is nog normaal?

Geplaatst op 20 juli 2016 door - 25709 keer bekeken

Foto Herstel na operatie: wat is nog normaal?

Zeven maanden geleden werden een kennis van mij en ik op dezelfde dag geopereerd aan verschillende aandoeningen en in verschillende ziekenhuizen. Beiden waren we goed voorgelicht over wat ons te wachten zou staan, dachten we. Nacontrole vond plaats, in principe een of meer keer en in elk geval zo’n zes weken na de operatie en dat was het dan. Daaruit leidden wij af dat je dan min of meer hersteld zou zijn.

Moe, lusteloos, concentratieproblemen

Mijn kennis ervaarde na de (baarmoeder)operatie dat ze extreem moe en lusteloos was en ze had concentratiestoornissen. De eerste weken kon ze dat nog begrijpen. Na een maand of twee vond ze dat het toch wel erg lang duurde.

Zowel gynaecoloog als huisarts geraadpleegd die er eigenlijk niets mee konden. Ze gaven tot verbazing van mijn kennis steeds de reactie dat ‘dit hen niet bekend’ was terwijl in haar omgeving verschillende geopereerde vrouwen ook heel lang klachten hadden. Hoe kunnen artsen dit dan niet weten? Later gaf de gynaecoloog toe dat ze wel vaker hoorde over langer durende concentratieproblemen na zo’n operatie.

Nu bijna zeven maanden later, gaat het heel langzaam beter. Mijn kennis vindt dat ze zeer slecht is voorgelicht over hoe het herstel na zo’n operatie plaatsvindt en wat nog normaal is.

Pijn

Zelf werd ik zeven maanden geleden geopereerd aan een handwortelbeentje. Er was mij verteld dat ik na de operatie wel pijn zou hebben, maar dat het snel zou genezen. Vlak na de operatie had ik bijna geen pijn. Negen dagen na de operatie kreeg ik acuut hevige pijn, die veel erger was dan waarop ik was voorbereid. Men kon me niet vertellen waarom. Bij een controle vijf weken na de operatie dacht men dat het om een bloeding zou gaan. Daar kon niets aan gedaan worden, dit moest zichzelf oplossen. Omdat ik daarom vroeg, maakte men een echo en werd er een nieuwe afspraak gemaakt voor een maand later. Toen werd er ook een foto gemaakt. Het was allemaal goed, zei de arts, dit zou genezen. De pijn was zo heftig, dat ik zelf op zoek ben gegaan naar een fysiotherapeut voor littekenbehandeling. Die zei dat ik veel eerder had moeten komen, er waren behoorlijke vergroeiingen. Ruim vijf maanden na de operatie ging ik nog een keer voor controle naar de arts, die nog steeds aangaf dat het allemaal normaal was en dat dit tot een jaar na de operatie zou kunnen duren. Als ik dan nog pijn heb, kan ik terugkomen. Dat is wel een heel ander verhaal dan ik vooraf heb gekregen. Ik was hier niet op voorbereid. 

Wat is ‘normaal herstel’?

Uit deze voorbeelden (en ik heb er nog wel meer) concludeer ik dat ‘herstel na operaties‘ geen issue is voor artsen. Je krijgt het gevoel dat ze denken: operatie geslaagd, zes weken later controle en dan is het over. Als patiënt ervaar je het vaak heel anders. Bij sommige ingrepen gaat het wellicht wel zo (die voorbeelden heb ik ook), maar als je niet verder onderzoekt wat er met je geopereerde patiënten gebeurt op wat langere termijn, kom je er ook niet achter wat nu eigenlijk nog ‘normaal’ is.

Onderzoek hoe patiënten herstellen na operaties

Ik denk dat het zinvol is als men zich in de zorg gaat interesseren voor wat de patiënt, ook op wat langere termijn, doormaakt na een operatie, los van de technische kanten. Als meer bekend is over het beloop, zoals de patiënt dat ervaart, dan kan men het allemaal veel beter uitleggen aan mensen die geopereerd gaan worden. Patiënten zijn niet alleen onzeker, maar maken zich ook zorgen wanneer het na een operatie niet allemaal voorspoedig gaat. Dat is niet bevorderlijk voor hun welbevinden en werkt ook negatief op het herstel. En behalve minder zorgen voorkomt een goede voorlichting ook onnodige kosten in de zorg, plus de nodige tijd en energie!

Noks Nauta




Er zijn 13 reacties geplaatst


  • Fred | 6 november 2018

    Ik ben de afgelopen drie jaar in totaal vijf keer geopereerd onder volledige narcose. Recent was eind augustus voor een operatie een de wervelkolom, deze operatie duurde 3 uur. Nu een week geleden weer een operatie gehad onder volledige narcose, circumcisie op medische gronden. Voor de laatste operatie was ik best wel moe, maar niet extreem. Nu echter, ik slaap zo'n beetje 12-15 uur per dag en de tijd dat ik wakker ben voel ik me slap en lamlendig.
    Is er enig idee hoelang dit gaat duren?

  • Noks Nauta | 30 oktober 2018

    Beste A. Wat naar voor u. Helaas heb ik geen adviezen. Ik wilde alleen aan de orde stellen dat er nog zo weinig kennis over herstelprocessen. Ik hoop dat u inmiddels iemand gevonden heeft die u goed kan begeleiden bij de revalidatie.

  • A. | 8 oktober 2018

    Ben op 29 juni 2017 geopereerd aan 3 by-passes. Dat ging verspoedig met hetstel. Totdat ik last kreeg met ademhalen. De krammen moesten verwijderd worden op 18 okt 2017. daarna blijf ik maar er moei. loop elke dag en ook stukken fietsen, maar dan moet ik echt een pauzestop nemen om weer tot rust tekomen.
    Wat kan ik er nog aan doen.
    Hoor graag van U.

  • Noks Nauta | 8 september 2018

    Dank voor de reacties van de laatste maanden. Het is duidelijk dat hier echt veel meer aandacht voor nodig is.
    Vandaag las ik in Trouw dat er een hoogleraar kindergeneeskunde in Amsterdam (Leontine Kremer) bezig is om dit in haar vakgebied aan de orde te stellen. Heel goed. Nu verder ook voor volwassenen. Ik blijf het verkondigen. Waar mogelijk zal ik het in de medische wereld ook vertellen.
    Spreek als patiënt je arts(en) erop aan. Laat je niet afschepen. Vraag of ze respect en aandacht willen hebben voor jouw klachten en mee willen denken hoe verder.

  • Jose | 30 augustus 2018

    Hallo,

    Ruim drie maanden geleden is bij mij mijn baarmoeder verwijderd. Ik ervaar nog dagelijks problemen met vermoeidheid, vergeetachtigheid, concentratiestoornissen en sinds een paar weken veel pijn in mijn buik en soms bloedverlies. Volgens de artsen is er niets aan de hand en is dit gewoon nog steeds het gevolg van de operatie en wordt de bloedingen veroorzaakt door oplossende hechtingen. Met andere woorden ik moet me niet aanstellen. Ik hoop dat jullie kunnen begrijpen, dat ik best ongerust ben, maar met het lezen van alle reacties van andere patiënten ben ik het meer dan eens dat artsen meer aandacht moeten geven aan de herstel periode en patiënten goed en duidelijk moeten informeren, wat zij allemaal kunnen verwachten, dat totaal herstel soms maanden tot een jaar kan duren en in sommige gevallen jaren kan duren. Dit is iets wat ik tot nu toe enorm heb gemist. Ook in het voortraject is hier met geen woorden over gerept.

    Met vriendelijke groeten,

    Jose

  • Aartje | 10 juli 2018

    Ik heb october 2016 last gekregen van pijn in bovenbuik niet goed kunnen zitten niet goed kunnen fietsen in mei 2018 geopereerd aan mijn borstbeen stak helemaal uit nu moest het voor 95 procent weg zijn maar helaas nog steeds pijn ik denk zelf misschien andere pijn litteken pijn ik weet het niet meer ik word er soms radeloos van en als ik ga liggen is de pijn weg weet iemand raad

  • Jo! | 1 juni 2018

    Okt ‘17 gevallen met fiets: complexe bekkenbreuk r.kant. Naar Nijmegen Radboud
    Breuk zelf is hersteld - ‘wandelende ijzerwinkel’. Complexe operatie dus knap
    Na operatie eigenlijk alles goed, herstel leek voorspoedig, behalve: doffe plek op dijbeen en geen spierkracht r.been
    Op zich logisch, … dus man. therapie. Pijn blijft, (te) lang oxicodon, verwijzing pijnpoli: “u moet stoppen met de pillen” Verder niets
    Devies nu: wachten op volledig herstel, normaal lopen, zonder pijn
    Nu, 3/4 j. verder loop ik nog steeds met krukken, de pijn wisselt, maar na belasting / training zeer heftige spierpijnen, meerdere spieren tegelijk). Pijn verdwijnt na 1 soms 2 dag.
    Het gaat over de hele linie héél langzaam vooruit - ‘2 stap vooruit en 1 achteruit’.
    “Kan een jaar duren”. arts geeft geen antwoord (tot nu). Geen nazorg, behalve periodieke ‘controle’.
    Ik weet eigenlijk niet meer hoe of wat, is dit ‘normaal’?
    Geduld is op! hoe verder? Geen idee
    Pijn weerhoudt me van te stevige training

  • Cees | 29 mei 2018

    Ben 3 maanden geleden geopereerd aan een bloedende fistel (AVM) in mijn hoofd.Bloeding was gelukkig snel gestopt. Heb geen uitvalverschijnselen.
    Operatie is geslaagd blijkt uit een angiografie . Hoef niet meer terug te komen bij neurochirurg. Ervaar echter de laatste weken dagelijks symptomen van duizeligheid ( licht in het hoofd ) Ben benieuwd of dit de naweeën zijn van een craietomie.
    Gaan die vanzelf over of moet ik ermee leren leven?
    Heb sinds de operatie geen druppel alcohol gedronken en gebruik geen medicijnen.
    68 jaar en nooit gerookt. Veel sport gedaan. Ook na de operatie snel weer begonnen met bewegen.

  • Noks | 30 april 2018

    @Con,
    Veel sterkte met het verdere herstel! Wat een forse operatie. Ik kan me niet voorstellen dat zes weken dan toereikend is. Misschien zijn de wonden dan dicht, maar er is natuurlijk veel meer dat herstellen moet.
    Achteraf weet ik en hoor ik uit ervaringen van anderen dat het lokale en het algehele herstel na veel operaties veel langer duurt dan men in de zorg denkt. Mijn laatste (hand)operatie zou ook zes weken herstel vergen, maar het was achteraf gezien echt meer dan een jaar voordat ik de situatie bereikte die ik een 'eindtoestand' zou noemen.
    Elke operatie brengt natuurlijk ook schade mee.
    Ik zou graag zien dat er een keer goed onderzoek naar wordt gedaan. Iedere mens is verschillend. Al geeft men maar een range aan van wat nog 'normaal' is. En geen standaard 'zes weken' zoals nu vaak gebeurt.

  • Con | 18 april 2018

    Hoi ik ben 16 maanden geleden geopereerd en is een deel van mijn rechterlong verwijderd. Ik heb nu nog steeds pijn en last van de naweeen van deze operatie. Let wel ben blij dat het gebeurt is maar de info was dat ik na 6 weken weer de oude zou zijn. Inmiddels krijg ik naast oedeemtherapie een thoraxvest aangemeten om de druk te verminderen.

  • Noks Nauta | 2 januari 2018

    Dank voor jullie reacties, Rinus en Kitty.
    Ik weet dat er veel mensen zijn die hier ervaringen mee hebben. Ik zit na te denken, waar we dit op de agenda kunnen krijgen.
    Ik vrees dat het thema niet zo aanspreekt in de medische wereld. Het zal lastig zijn om er geld voor vrij te maken. Toch zal ik gaan proberen het op een paar plekken weer eens te droppen.

    Je kunt mijn contactgegevens vinden via mijn persoonlijke website. (Ik krijg nl geen melding als er hier een reactie komt.)
    Veel goeds gewenst, Noks Nauta

  • Kitty | 22 november 2017

    Beste Rinus,

    In maart 2015 heb ik een hartinfarct gehad en 3 x een hartstilstand ( nog geen 40 jr ) en is er een stent geplaatst, 3 mnd later weer 1 in de stent zelf, weer 3 maanden later nog een stent, en kwam de diagnose spames .. ik ben sinds maart 2017 weer 4 dagen aan het werk, tandartsassistente werd balie functie, en ook moe moe moe. Vandaar dat ik reageer. Leeftijd lijkt me er dus niet veel mee te maken hebben, ik heb ook alle onderzoeken gehad en lopen zelfs nog, morgen een scan van het hart. Momenteel kan ik niets heb geen energie en hoop dat er toch iets uit de onderzoeken gaat komen. Ja ben het met je eens dat er meer onderzoek mag komen.

    Met vriendelijke goet,
    Kitty

  • Rinus | 11 november 2017

    Dag Noks,

    Herkenbaar verhaal. Ik ben in september 2011 geopereerd aan mijn hart. Zes bypasses. Voorspoedig hersteld. In juni 2012 weer volledig gaan werken (full time hbo-docent). Na een jaar (augustus 2013) begon de ellende. Moe, moe en moe. Cardioloog komt niet verder dan technisch is alles prima in orde, kan dus geen oorzaak van vermoeidheid zijn.
    Inmiddels rondje specialisten achter de rug. Hun conclusie is dat het een optelsom is van allerlei kwalen en kwaaltjes (incl. leeftijd 61). Leef er mee.
    Tja, gemakkelijk gezegd. Mijn werkgever heeft niet zoveel begrip voor mij en komt met de oplossing om part time te gaan werken (tegen inlevering van salaris uiteraard). Dat vind ik wel een enigszins begrijpelijke reactie, maar ook wel weer erg simpel en gemakkelijk afschuivend.
    Heb inmiddels begrepen dat er meer mensen zijn die ook dergelijke vermoeidheidsklachten hebben, maar niet dat daar ooit gedegen onderzoek naar is gedaan. Lijkt me wel nodig.

    Groet,
    Rinus


Laat een reactie achter


Uw naam wordt vermeld op de website bij uw reactie. Uw e-mailadres wordt niet op de website getoond en is enkel bekend bij de redactie. ZorgkaartNederland respecteert uw privacy.
Met het inzenden van een reactie geeft u aan akkoord te gaan met de gedragcodes.

Velden met een * zijn verplicht

Partners van ZorgkaartNederland