Blog

Lees en discussieer mee over patiëntervaringen en kwaliteit van de zorg

  • Oud en nieuw – deel 2

    “Goedemorgen! Carlijn en Wouter, hebben jullie nog trek in een oliebol? Deze waren over, dus kom nog even bij ons staan.”
  • Oud en nieuw – deel 1

    “Mevrouw Jansen, mevrouw De Vries, meneer De Groot, heeft u nog champagne en een oliebol? We gaan aftellen naar het nieuwe jaar, komt u ook gezellig bij ons staan?”
  • Luiers

    ‘Een luier in het verpleeghuis - soms moet ‘t’. Dat was de kop in de krant. De ophef ontstond nadat familie klaagde over een ‘plascontract’: een vrouw zou volgens het zorgplan maar drie keer per dag naar het toilet mogen. Het verweer van het verpleeghuis was dat sommige bejaarden ‘iedere tien minuten’ naar het toilet wilden. Oliedom natuurlijk, want tussen ‘iedere tien minuten’ en ‘drie keer per dag’ zit een wereld van verschil voor het ideale compromis. De woordvoerder van het huis kwam er mooi weg mee. Dus ook nog eens oerzwakke journalistiek.
  • De achttiende bewoner op een gesloten afdeling

    Twee dagen was ik, gezeten in een rolstoel, de achttiende bewoner op een gesloten afdeling van een verpleeghuis. Het was een ontroerende en leerzame ervaring.
  • Een goed gesprek tussen twee bewoners

    “Goedemiddag mevrouw, weet u iets lekkers om te eten voor vanavond?” “Nee, mijn kinderen zijn nog niet langs geweest vandaag, zij zitten nog op school op dit moment.” “Ik moet nog boodschappen doen, maar ik heb echt geen idee. Bruine bonen, spruiten of bloemkool?” “Ze zijn om half vier uit, dus ik red het nog wel om de stad in te gaan. Ik heb nog een nieuwe jurk nodig voor de bruiloft van mijn nichtje.”
  • Patiëntvriendelijkheidsprijs 2016: wie zijn de genomineerde verpleeghuizen?

    De laatste tijd zijn verpleeg- en verzorgingshuizen vooral negatief in het nieuws. Daardoor vergeten we bijna dat er ook een heleboel bewoners een goede ervaring met hun verpleeg- of verzorgingshuis hebben. Op 13 december reiken wij daarom de Patiëntvriendelijkheidsprijs 2016 uit tijdens het ZorgkaartNederland Gala.
  • De zee

    Ik hoor haar rammelen en rukken aan de buitendeur, als een aap aan de tralies van zijn kooi. Ze kan er niet uit, ik heb de sleutel omgedraaid. Anders kom ik helemaal niet aan mezelf wassen en aankleden toe. ‘Godverdomme, godverdomme,’ schreeuwt ze. Vloeken die ik 50 jaar lang nooit van haar heb gehoord.
  • Mystery shoppen in verpleeghuizen

    “Goedemiddag, ik kom kijken of er een mooi plekje voor mijn oma beschikbaar is”. De baliemedewerker reageert enigszins verrast door mijn ietwat rare vraag. “Ja, ik dacht, ik ben nu toch in de buurt, even kijken hoe gezellig het hier is.”
  • 'Een kijkje achter de schermen is ontzettend waardevol'

    Géanne Hogeterp werkt bij het Nationale Zorgnummer van Patiëntenfederatie Nederland en liep een dag mee met het interviewteam van ZorgkaartNederland. ‘Ik wilde graag persoonlijk zien en horen hoe mensen de zorg in een verpleeghuis ervaren.’
  • Nu eindigt haar leven op een gesloten afdeling van een verpleeghuis

    Vandaag 25 augustus vieren we dat er in de Pacific een einde kwam aan het bestaan van de jappenkampen voor vrouwen en meisjes. Vandaag gaat hier thuis weer de vlag uit. Zondag de officiële herdenking op Bronbeek in Arnhem. Ook dan vlaggen we. Mijn onmisbare Ellen, met parkinson en dementie tot mijn hopeloze frustratie veroordeeld tot een verpleeghuis, gaat hopelijk mee. Anders dan in 2014, tot dusver de laatste keer dat ik de herdenkingsceremonie bezocht. Ik was alleen, en ik voelde me ook alleen, moederziel alleen zelfs, maar het was goed zo. Toen niet durven hopen en dromen dat Ellen er twee jaar later nog altijd zou zijn. Ik vond mijn dagboekaantekeningen van 25 augustus 2014. Het verslag van toen. Alle herinneringen kwamen weer boven.